Zoals de titel al aangeeft, ik ben weer thuis. Eigenlijk ben ik al bijna een maand thuis maar ik had nog geen zin om een verhaal te schrijven en ook de jetlag is niet echt motivatie om een verhaal te schrijven. Nu is het zondagmiddag en dus kan ik mooi, op mijn nieuwe laptop, een verhaaltje schrijven, een kort verhaaltje (denk ik…)…

Weer thuis, ik ben iets meer dan twee en een halve week weg geweest, dat was ook wel lang genoeg. Dit was de eerste keer in meer dan drie jaar dat ik zo lang van Kim gescheiden was en dat wil ik graag zo houden. Eens in de drie jaar zo lang weg is prima, de rest doen we wel samen.

Hoe was mijn trip? Prima eigenlijk, ik heb deze keer mijn frequent flyer punten eens gebruikt voor een gedeeltelijke upgrade naar Business Class voor de vlucht tussen Sydney en Singapore en vice versa en dat beviel heeeeel goed. Helaas kan ik dat niet iedere keer doen maar als je de kans hebt om het te doen, DOEN!! Zoveel meer luxe dan in Economy Class maar ik zal jullie niet vervelen met die details, laten we het er op houden dat ik aardig verwend ben in Business Class qua eten, drinken en ruimte.

Zoals gewoonlijk was de vlucht lang, ik had een foutje gemaakt met boeken op de heenreis waardoor ik 13 uur moest wachten in Singapore… Nu moest ik nog vrij veel doen qua werk, dit soort trips komen altijd verkeerd uit met werk natuurlijk, dus ik heb een uur of 8 gewerkt en de rest doorgebracht door met een half oog DE bruiloft te volgen en tegelijkertijd mijn boek proberen te lezen. De tijd ging gelukkig vrij snel op het vliegveld en ook de tweede vlucht verliep vrij vlotjes, mede dankzij de slaappil die ik ingenomen had . Op zaterdagochtend ben ik gearriveerd in Frankfurt waarna ik, nadat ik mijn huurauto opgehaald had, vertrokken ben richting mijn ouders. Nu ligt Frankfurt 4 uur rijden van Hapert dus ik was blij dat ik goed geslapen had op het vliegtuig. Mijn huurauto was niet helemaal wat ik verwacht had, ik had een auto gehuurd in de klasse van een Peugeot 308 en ik kreeg van Sixt een Nissan Note mee… Helaas was Sixt het niet eens met mijn redenering dat een 308 vergelijkbaar is met een Golf of een Astra, als ik die wilde moest ik bijbetalen, ik dacht het niet. Dus ik onderweg met mijn Nissan Note, geen MP3 speler, geen cruise control, geen midden armsteun, gelukkig wel een motor en electrische ramen voor… Halverwege de reis naar mijn ouders ben ik gestopt op een parkeerplaats en heb ik ter plekke met mijn laptop een CD gebrand voor in de radio omdat de radio ontvangst dusdanig slecht was dat ik iedere 3 minuten van zender moest wisselen en ik keuze had uit 3 zenders, waardeloze auto dus. Afijn, CD klaar en ik weer onderweg, ook nog even gestopt voor een kop koffie en ontbijt en na 4 uur reed ik de oprit van mijn ouders op. Het weerzien was uiteraard hartelijk.

Die middag nog even over de koninginnemarkt gelopen met mijn ouders. Het was niet echt druk, ik kon me nog herinneren dat het vroeger (het lijkt wel of we oud worden… vroeger) veel drukker was. Nu stonden er wel heel wat kraampjes maar het was meer een normale markt dan een koninginnemarkt. Ook de drukte viel reuze mee, vroeger kon je amper bewegen vanwege de drukte, nu kon je overal makkelijk bij.

Die avond kwamen Krijn en Marjan ook op bezoek met Teun en Gijs, onze twee neefjes, voor mij de eerste keer dat ik ze in levende lijve zag. Wat een leuke kereltjes zijn dat zeg!!! Ze zijn ontzettend vrolijk, lachen (bijna) de hele tijd, kijken je aan met van die grote, nieuwsgierige oogjes en maar knijpen met die knuistjes. Dat is goed te zien ook, ze hadden een cadeautje voor me meegebracht, van allebei heb ik een tekening gekregen met een vliegtuig erop en die van Teun is helemaal gekreukt omdat hij zijn handjes niet stil kon houden. Die hangen dus nu op de koelkast, bedankt jongens!! Uiteraard moest ik op de foto met iedereen en heb ik Gijs die avond eten gegeven, Teun was een beetje ziekjes dus die werd door Marjan gevoerd. Nadat iedereen uitvoerig gegeten had was het alweer langzaam tijd om naar bed te gaan, de tijd vloog.

Goed geslapen en de volgende dag stond gepland dat mijn ooms en tantes bij mijn ouders koffie kwamen drinken. De eersten kwamen rond een uur of elf en ook Krijn en Marjan zijn nog eventjes geweest. Zij hadden s’ middags een verjaardag van Marjan’s opa dus die konden helaas niet blijven. Het was leuk om iedereen weer eens te zien en te spreken, ook al wist ik de helft van de tijd niet waar het over ging, dat krijg je als je in Sydney woont. Ook mijn ome Ad is nog langs geweest, bij hem is kanker geconstateerd een aantal maanden geleden waaraan hij is geopereerd dus hij is redelijk zwak. Hij is nu bezig met chemokuren en is enorm afgevallen maar hij is toch even geweest om mij te zien.

Zondagmiddag was lekker rustig en op zondagavond hebben we weer met zijn allen gegeten bij mijn ouders. Na het eten ben ik even alleen naar Krijn en Marjan gegaan om hun huis te bekijken, ze hebben vorig jaar verbouwd maar toen wij er in juli waren was het nog een bouwput. Ondertussen is alles klaar alleen het gazon is nog niet helemaal volgroeid. Mooi huis nu met een grote, lichte keuken. Nog even met de jongens gespeeld natuurlijk en wat foto’s en filmpjes gemaakt. Mijn ouders zijn later nog even gekomen waarna we rond een uur of half elf bijna allemaal van vermoeidheid van onze stoel vielen en het tijd werd om er een punt achter te zetten.

De volgende dag had mijn vader beloofd dat hij mee zou helpen om fietsen te verhuizen op zijn werk omdat ze 1 van hun magazijnen gingen herinrichten. Ik ben maar met hem meegegaan om te kijken wat hij nu eigenlijk doet. Uiteindelijk heb ik de hele ochtend samen met hem en zijn collega’s fietsen verhuisd en stellingen mee helpen bouwen, je moet iets als je in Nederland bent… Gelukkig kregen we genoeg koffie en koeken om ons wakker te houden. Die middag ben ik nog even bij mijn ome Jan en tante Gerrie op bezoek geweest. Zij zijn bezig een boederijspa te bouwen die in september klaar moet zijn dus ik wilde even zien wat de stand van zaken was. Het gebouw is bijna klaar, het dak moet er nog op en alles moet nog afgewerkt worden maar het gaat de goede kant op. Helaas hadden ze niet zo heel veel tijd omdat de installateur er was om alle tekeningen door te nemen.

Die avond hebben we nog een laatste keer met zijn allen gegeten en nog wat foto’s gemaakt als gezin inclusief nieuwe uitbreidingen… En toen was het tijd om alweer afscheid te nemen. Dat is altijd het moeilijkste gedeelte, deze keer was niet anders, maar ik moest nog 2 uur rijden want ik zou die avond bij Kim’s ouders blijven slapen.

Met een korte omweg via Nijmegen, even door onze oude straat gereden, op naar Almelo waar ik rond half elf arriveerde. Ook daar was het weerzien hartelijk en werd ik met open armen ontvangen. Mijn jetlag begon nu toch wel een beetje in te zinken dus om een uur of twaalf toch maar naar bed gegaan. De volgende ochtend eerst maar eens uitgeslapen (een beetje dan) tot een uur of 9. Even ontbeten en daarna gebruik gemaakt van de nieuwe badkamer, ok bijna nieuwe badkamer. Hij is half klaar omdat de klus toch een beetje groter was dan verwacht en ze wat tegenslagen hadden bij de “verbouwing”. Alles werkt, de tegels zitten al tegen de muur, nieuw badmeubel, alleen de douche is met afstandsbediening wat betekent dat je buiten de douchecabine de kraan aan en uit moet zetten en de temperatuur moet regelen. Het heeft zijn charme en het water was lekker warm.

Nadat iedereen gedouched was was het tijd om de shop der shops te gaan bezoeken, op naar de Makro… Met de “nieuwe” auto, ze hebben een Citroen Picasso Automaat gekocht een paar maanden geleden, langzaam aan gaat de hele familie aan de automaat… Goed voorbeeld doet volgen zullen we maar zeggen. Bij de Makro nog een paar nieuwe schoenen gekocht en een PSP spelletje voor Kim, wat ze bij terugkomst in Sydney al bleek te hebben, en voor Gerrit ook nog een paar nieuwe schoenen. In Almelo daarna nog even met Tineke de stad in geweest om nog wat “normale” spullen te halen, waaronder een zak drop voor mij en eentje voor Kim, en toen was de dag alweer bijna voorbij.

‘s Avonds werd er nog chinees gehaald en de rest van de avond hebben we op de bank doorgebracht met bijpraten over wat er allemaal gebeurt was in het afgelopen jaar alsook de eerste plannen besproken voor hun trip naar Sydney. Jullie lezen het goed, Kim’s ouders  komen binnenkort naar Sydney. Ondertussen hebben ze hun tickets geboekt en halverwege September landen ze hier en blijven ze ongeveer een maand. We hebben al een paar dingen gepland voor het eerste weekend dat ze hier zijn maar de rest is nog open voor “onderhandeling”…

Ook de tweede avond was zo voorbij en rond een uur of half twaalf toch maar naar bed gegaan, de volgende ochtend moest ik immers redelijk op tijd weg richting Hannover. Na een goede nachtrust en een rustig ontbijt was het dan toch tijd om ook weer uit Almelo te vertrekken. Ook hier was het afscheid moeilijk maar we hebben ons getroost met de gedachte dat het maar voor een paar maanden was, ze komen immers in September naar Sydney. Onderweg dus, de grens met Duitsland was vlakbij en binnen no time was ik dan ook de pineut… De pineut zullen jullie denken, douane controle, niets ernstigs dus. Ik werd, samen met een andere auto op Duits kenteken, een parkeerplaats opgedirigeerd waar mijn spullen gecontroleerd werden en ik uit moest leggen waarom ik een Nederlander was die in Australie woonachtig is en in een auto met Duits kenteken reed. Gelukkig was het vrij snel uitgelegd en kon ik mijn weg weer vervolgen.

De rest van de reis was redelijk saai en net na het middaguur stond ik dan ook in Hannover bij het hotel van Brad, mijn directeur die ook op de Cemat was. Hij heeft me eerst rondgeleid over onze stand, mijn god, wat een enorme stand zeg!! De grootste stand van de hele Cemat, meer dan 2.500 M2 SSI Schaefer producten. Het heeft me de rest van de middag gekost voordat ik enigszins doorhad wat er allemaal stond en wat het allemaal was… Ook nog even met een aantal van mijn ex-collega’s bijgepraat, zowel bij Swisslog als bij Eurosort op de stand maar ook met ex-collega’s die op onze stand rondliepen en ik kwam zowaar Coen en Thom nog tegen, twee vrienden van Kim en mij. We hebben de andere dagen nog een aantal potentiele klanten op bezoek gehad die we rond hebben geleid op de stand, ik heb de mogelijkheid aangegrepen om op donderdag nog een site visit te doen bij een bestaande klant in Hannover samen met een collega van me uit Singapore en na 3 dagen Cemat was ik door mijn visitekaartjes heen… Niet helemaal gepland, want ik had er vrij veel meegenomen, maar als ook al je collega’s een visitekaartje willen hebben gaat het vrij snel. Mijn hotel zat net buiten Hannover in een klein plaatsje genaamd Ahlter, gelukkig zat ik er niet alleen, alle Nederlandse en Belgische collega’s zaten er ook dus ik heb flink wat contacten opgedaan die nuttig zijn voor mijn werk. Op donderdagavond was er met alle collega’s een diner in een hotel in Hannover, georganiseerd en betaald door Schaefer. Ook daar weer veel goede contacten opgedaan, en lekker gegeten, ook altijd wel fijn. Al met al een hele goede beurs met vele bekende gezichten.

Na de Cemat was ik de enige van mijn collega’s die op vrijdagavond achterbleef in het hotel dus het was vrij rustig. Het hotel had geen restaurant dus ik heb die avond maar in Hannover een restaurantje opgezocht in de buurt van het hotel waar we met Schaefer hadden gegeten op donderdag en in mijn eentje van een pizza genoten. De volgende dag op mijn gemakje richting Wurzburg gereden, mijn tussenstop onderweg naar Oostenrijk. Hier was ik tijdens mijn Aepex tijd al een aantal keer geweest, ik had hetzelfde hotel als destijds geboekt, midden in de stad, waardoor ik ook nog even op mijn gemakje de stad kon verkennen. Al met al een leuke tussenstop waar ik even bij kon komen van alle commotie van de week ervoor. Een heel gezonde maaltijd bij McDonalds genuttigd, waar ik met de zon in mijn gezicht een paar hoofdstukken in mijn boek heb kunnen lezen. De volgende dag door naar Graz in Oostenrijk waar 1 van onze hoofdkantoren gevestigd is waar ik na een 6 uur durende reis aan het einde van de middag arriveerde.

Het hotel lag pal naast het kantoor, heel makkelijk dus, en was voorzien van een heuse spa die gratis was voor hotelgasten. Dus snel ingechecked, spullen in de kast gelegd, zwembroek aangedaan en met een handdoek onder mijn arm de spa in. Fout dus, dit was een naakt spa!! Ik werd wat vreemd aangestaard maar heb me er niets van aangetrokken want ik wilde alleen even een baantje trekken in het zwembad, wat ik ook gedaan heb. Na ook nog even van de silence room en het bubbelbad genoten te hebben kreeg ik toch wel een beetje honger en heb ik de spa achtergelaten om bij de receptie te vragen wat voor eetgelegenheden ze aanbevolen. Helaas was het zondag en waren alle restaurants dicht. Het enige wat open was, volgens de receptie, was een of ander vaag Chinees restaurant, Hooters of de hotelbar. Dan maar de hotelbar. Helaas mag je in Oostenrijk nog steeds overal roken, dus ook in de hotelbar, dus nadat ik mijn eten en een paar alcoholvrije biertjes op had heb ik me vrij snel teruggetrokken naar mijn kamer.

De rest van de week zat volgepland met training over de Schaefer producten, collega’s leren kennen en, helaas, meer rook. Onze trainingsruimte zat pal naast het rookgedeelte en de meeste Oostenrijkers roken. Net als mijn andere twee collega’s die ook in de training zaten helaas. Ik deelde mijn training met een nieuwe collega uit München en eentje uit Dubai. Zij zaten ook in hetzelfde hotel dus dat was wel gezellig en we hebben dus ook iedere avond met zijn allen in het hotel gegeten. Op woensdag kwamen daar ook nog 1 van de Nederlandse collega’s bij die ik op de Cemat had ontmoet en een Franse collega die voor een vergadering in Graz moesten zijn. De hele week was een enorme leerschool, veel nieuwe dingen gezien die goed van pas gaan komen in mijn werk. Mijn training was op woensdag voorbij, mijn collega’s hadden nog 1 dag langer, omdat ik ook nog naar Duitsland moest voor een bezoek aan ons andere hoofdkantoor en een site visit met een potentiele klant.

Op donderdagochtend ben ik dan ook vroeg opgestaan om naar Giebelstadt te rijden, waar ons andere kantoor gevestigd is, en na een rustige, en regenachtige, tocht stond ik om half 3 ‘s middags in Giebelstadt. Ik had afgesproken met Ernst, onze contactpersoon en gelukkig was hij me niet vergeten. Na eerst een rondleiding te hebben gekregen door het kantoor en een paar gezichten bij wat namen te kunnen plaatsen, kreeg ik ook nog een rondleiding door het “Technology Centre”. Dit is heeeeel indrukwekkend, er staat een compleet werkende volautomatische pickinstallatie die zonder menselijke handelingen producten kan picken en palletiseren. Helaas moest Ernst op tijd weg en ik moest nog door naar Frankfurt waar ik die avond zou overnachten dus na een kort afscheid werd het weer tijd om nog een uurtje in de auto te stappen.

In Frankfurt had ik mezelf “verwend” en een Holiday Inn Express geboekt, ik ben al een jaar of 7 Gold Member dus dan krijg je korting, gratis internet, gratis parkeren, gratis ontbijt en een gratis krant bij je ontbijt. De volgende dag zou ik namelijk een site visit hebben een uur boven Dusseldorf, wat ook nog 3 uur rijden is vanaf Frankfurt, dus ik wilde wel een goede nachtrust hebben. Ik had daarom al mijn hotelovernachting gewisseld van Würzburg naar Frankfurt om ‘s ochtends een uur korter in de auto te hoeven zitten. Helaas voor mij deelde mijn potentiele klant me mede dat hij niet aanwezig zou zijn bij de site visit omdat hij al te veel gereisd had die week en niet ook nog eens 2 uur kwijt wilde zijn met heen en weer reizen voor een 2 uur durende site visit. Dat was een beetje een domper voor mij omdat ik mijn training met een dag had ingekort om hem te vergezellen. Die avond heb ik me dan ook maar getrakteerd op een goed dinner in de buurt van mijn hotel met een paar grote glazen alcoholvrij bier.

De volgende dag had ik dus onverwachts vrij dus ben ik de stad maar ingegaan en heb ik afgesproken met iemand die ik nog kende van mijn tijd bij Aepex. Zij woont in Frankfurt en had tijd om met me af te spreken dus ik heb me niet verveeld. Daarnaast is Frankfurt een mooie stad en is er genoeg te zien. Dus ik heb me goed vermaakt om een uur of 3 ben ik maar naar het vliegveld gereden. Mijn vlucht vertrok pas om 22.00 uur dus ik had tijd genoeg. Auto ingeleverd, bagage afgeleverd en tickets uitgeprint en toen door de douane heen. Helaas was het druk en in Frankfurt hebben ze niet zoveel douane beambtes als op Schiphol dus het duurde bijna 3 kwartier (!!) om door de douane heen te komen. Gelukkig had ik tijd genoeg en had ik zelfs nog tijd om even wat te eten voordat ik aan boord moest. Zelfs nog even tijd om even met iedereen in Nederland te bellen want mijn vliegtuig had een beetje vertraging.

De vlucht zelf was wederom vrij rustig, deze keer was de stoel naast me vrij op de eerste vlucht en uiteraard weer genoten van Business Class op de tweede vlucht. En zo stond ik op zondagochtend om half zes ‘s ochtends weer in Sydney, wat vreemd is omdat er een vluchtverbod is tot zes uur ‘s ochtends… Business Class heeft het voordeel dat je als eerste van het vliegtuig af mag, voorrang krijgt bij de douane en dat je bagage als eerste op de band komt. Afijn, taxi genomen en om half zeven was ik alweer thuis waar ik nog even lekker bij Kim in bed gekropen ben om bij te slapen. Fijn om weer thuis te zijn!

Nu ben ik alweer een aantal weken thuis en weer terug in de hektiek. Zowel Kim als ik hebben een aantal vrij drukke weken achter de rug met voor mij een aantal trips naar Melbourne en voor Kim een summit van Autodesk. Ik zit nu nog midden in een Go Live van een klant wat betekent dat ik de afgelopen week iedere avond tot 9 uur gewerkt heb en ook gisteren en komende zaterdag moet ik werken.

Wat is er verder nog allemaal gebeurd? We hebben wat schade opgelopen aan de Kia, helemaal buiten onze schuld. Kim was op bezoek bij een klant en bij het binnenrijden van hun parkeergarage kwam de roldeur onverwachts naar beneden waardoor we dus nu een deuk hebben boven de voorruit en krassen over het hele dak. We zijn nu bezig om dat op te lossen maar dat gaat niet echt vlot, de beheerder van de parkeergarage reageert niet op e-mails dus we zijn benieuwd hoe dat gaat aflopen. Kim gaat morgen met de verzekering bellen en proberen contact te krijgen met de beheerder van de parkeergarage

Verder hebben we de motorfiets verkocht. Dat zal voor de meeste mensen een verassing zijn. Ik moet namelijk voor mijn baan steeds vaker in een pak naar mijn werk alsook vaker bij klanten op bezoek dus ik gebruikte de motor bijna niet meer en dat is toch een beetje zonde. Omdat ik dus vaker met de auto moet, en mijn Landcruiser toch wel vrij oncomfortabel en duur is, hebben we besloten om een derde auto te kopen zodat ik daarmee naar mijn werk kan rijden. De Landcruiser wordt dus een auto “voor de heb” en voor dagelijks gebruik hebben we gisteren een andere auto voor mij gekocht.

Na drie en een half jaar zonder te hebben gezeten hebben we nu weer een Citroën gekocht!! Na een korte zoektocht en veel teleurstellende exemplaren te hebben gezien en gereden hebben we een witte C5 station gekocht. Ja, jullie lezen het goed, een witte… Ik heb in mijn leven 2 witte auto’s gehad en toen gezegd dat ik  nooit meer een witte auto zou kopen maar deze was in een dusdanig goede staat dat we we hem niet konden laten staan en wit is een goede kleur hier in Australië vanwege de zon. Komende vrijdag ga ik hem ophalen. Het is een Diesel geworden uit 2007 en uiteraard is het een automaat. Normaal zouden we zo’n jonge auto niet kunnen betalen maar deze heeft al 174.000 km gelopen waardoor hij binnen ons budget paste. Alle andere auto’s waren van 2005 met minder kilometers maar ook in een slechtere staat. De onze is in uitmuntende staat met werkelijk alle opties die je je maar kan bedenken, van lederen bekleding tot meedraaiende Xenon verlichting en van een groot zonnedak tot parkeersensoren vóór en achter. Nu kunnen we weer comfortabel zwevend het leven door met hopelijk wat minder brandstof- en onderhoudskosten. Klinkt als een goed excuus toch om een Citroën aan te schaffen??

Het laatste nieuws dan nog, Kim is net klaar met het installeren van onze DVD/Blue Ray/MP3 speler/recorder. We hebben vandaag een nieuwe gekocht met een grotere harde schijf dan degene die we al hadden en deze kan ook Blue Ray DVD’s afspelen. Onze oude begon toch wat te verslijten en vanwege het Australische televisie systeem hadden we een aparte HD ontvanger nodig om iets op te kunnen nemen. De nieuwe heeft 2 ingebouwde HD ontvangers waardoor we ook nog eens 2 programma’s tegelijk op kunnen nemen en een derde kunnen kijken. Met 1TB harde schijf kunnen we 140 uur opnemen in High Definition voordat de schijf vol is.

OK, echt het laatste nieuws. We hebben een verlenging van onze lease getekend wat betekent dat we nog een jaar langer blijven wonen in dit appartement. We hebben het hier prima naar onze zin, ook de katjes zijn helemaal gesettled, dus we wilden niet weg. De bouwput naast ons gebouw is eindelijk klaar en ook al is ons uitzicht een stuk minder geworden houden we nog genoeg uitzicht over. Na wat onderhandelingen werd ook de huur niet verhoogd dus toen hebben we de knoop maar doorgehakt en opnieuw getekend.

Dat was het wel weer voor nu.

Tags: Bleu Ray, C5, Cemat, gijs, teun, tweeling

Posted in 2011
No Comments Yet Posted by Bas