Allereerst een excuses voor jullie allemaal voor het niet eerder schrijven van het vervolg van ons bezoek aan Nederland. Zoals uit de korte update van Bas al blijkt hebben we het druk gehad de laatste weken. Ik ben alweer vijf weekjes terug uit Singapore waar ik een leuke tijd gehad heb en natuurlijk ook tijd met mijn nieuwe collega’s heb doorgebracht. Mijn baan wordt steeds uitdagender en de uitdaging op dit moment is mijn collega’s in North Ryde duidelijk te maken dat ze naar mij toe moeten komen en niet meer direct naar mijn teamgenoten in Singapore moeten gaan, daarom ben ik immers aangenomen! Verder waren wij een aantal weken geleden 10 jaar bij elkaar, dus dat moest goed gevierd worden: een nachtje op de 26ste verdieping van een hotel in het centrum van Sydney met uitzicht op het Sydney Opera House en de Sydney Harbour Bridge, en een cocktailbar op de 36ste verdieping! Goed gefeest dus en dat weekend ook nog met vrienden afgesproken, druk, druk, druk.

Maar nu weer verder met ons Nederlands bezoek. We waren bij de woensdag aangekomen, de dag na ‘de wedstrijd’. Zoals gezegd, eerst nog even uitgeslapen en daarna richting mijn ouders in Almelo. Aangezien wij mijn ouders nog op het feest van Bas zijn ouders gezien hadden was het een minder verrassend weerzien als eerdere bezoeken, maar natuurlijk nog steeds goed om weer even ‘live’ te kunnen praten en knuffelen. Even tijdens de lunch bijgekletst en toen moest mijn moeder weer werken. Bas wilde wel een keertje mee dus na een uurtje kwam mijn moeder hem ophalen. Mijn moeder is nog tot begin November bezorgster van medicijnen voor een apotheek en heeft altijd geweldige verhalen, dus Bas wilde dat wel eens van dichtbij bekijken voordat mijn moeder stopt met werken. Zo gezegd zo gedaan. Bas heeft een geweldige tijd gehad maar af en toe komt het beeld van de oude vrouw met de ‘theezakjes’ tot op haar heupen nog steeds voor zijn ogen, niet leuk, vooral het gezicht wat hij erbij trekt is erg onaantrekkelijk!

Ik kon ondertussen met mijn vader bijpraten, maar die had net de dag ervoor zijn laptop opgeblazen (of zoiets) dus die was nogal gefocust op reparatie van zijn laptop, wat al vrij snel vrij duur bleek te worden, of het kopen van een ander moederbord. Ik heb mijn vader hier en daar kunnen helpen en heb het verder rustig aan gedaan die dag. De volgende dag zijn we met mijn ouders naar de Makro geweest. We hadden ons dit keer voorgenomen niet te veel te kopen, zoals alle voorgaande keren, en dat hebben we gelukkig ook niet gedaan. Ik heb een sportbroek, een dunne fleece en een zomerjurk gekocht en Bas een DVD met een open haard of aquarium voor op onze televisie en een overhemd met een fleurig bloemmotief op het revers. Het overhemd en de jurk waren natuurlijk voor de bruiloft van Marc en Alex later die week. Geluncht bij de Makro, heerlijke saucijzenbroodjes zoals je die alleen in Nederland kan krijgen en daarna weer naar mijn ouders huis.

Hierna natuurlijk naar Opa. Sinds Oma is overleden zit hij het merendeel van de tijd alleen dus we dachten, die zal wel thuis zijn. Daar aangekomen bellen wij aan, bellen uiteindelijk naar zijn telefoon, voor het geval hij in slaap gevallen is, maar geen reactie. Mijn moeder maar even gebeld die ons naar de parkeerplek van zijn scootmobiel wees, bleek deze dus weg te zijn. Wij maar weer naar buiten, op een bankje gaan zitten, wij in de zon, de rest van de oudjes in de schaduw, en na ongeveer 20 minuten kwam Opa aanscheuren in zijn scootmobiel. En denk je dat hij ons zag? Nee, de oudjes in de schaduw waren veel belangrijker … na enkele minuutjes zag hij ons toch, scootmobiel weer in de hoogste versnelling en naar ons toe. Heerlijk fris gedronken bij Opa, de ventilator voor Opa goed gezet en met Opa over van alles en nog wat gekletst. Hierna weer voor het avondeten naar mijn ouders, BBQ in het warme Nederlandse zomerweer. Komend van ongeveer 15 graden in Sydney was het Nederlandse weer een verademing en de BBQ een heel goed idee!

De volgende dag stond winkelen met mijn moeder in Enschede op het programma. Ik was hier al een tijdje niet meer geweest en dan pas zie je hoe een stad kan veranderen. Het was die dag enorm warm, ten minste volgens mijn moeder, wij waren wel gewend aan deze “hitte” en genoten van het mooie weer. Na een trip naar de Bijenkorf, de V&D en een aantal lokale winkeltjes hadden we het na een paar uurtjes wel gezien. Bas had een paar shirtjes gescoord en samen hadden we nog wat PSP spelletjes gevonden voor de terugreis naar Sydney.

Die avond was het tijd voor de verjaardag van mijn vader, die 65 was geworden. Ze hadden gereserveerd bij Restaurant ‘t Maatveld in Tusveld, een plek waar wij vroeger vaker geweest waren voor verjaardagen omdat ze er een midgetgolfbaan hebben. Nadat we een kleine omweg genomen hadden de “nieuwe” camper van mijn oom en tante te bekijken, werden we hartelijk verwelkomd bij ‘t Maatveld. Na de nodige verbouwingen van het terras, zodat iedereen aan 1 tafel kon zitten, druppelde het gezelschap langzaamaan binnen. De meesten waren bekende gezichten, echter mijn vader had ook zijn zus Hans uitgenodigd, waar hij sinds kort weer mee in contact is, die had ik al 20 jaar niet meer gezien. We hebben ontzettend veel lol gehad met zijn allen, het eten was heerlijk, het gezelschap was goed en iedereen had het ontzettend naar zijn zin. Die avond hebben we met Rob en Sandra ook nog even de midgetgolfbaan onveilig gemaakt. Helaas komt er aan iedere avond een einde en zo ook aan deze avond. Na afscheid genomen te hebben van iedereen was het tijd om naar mijn ouders te rijden en naar bed te gaan omdat we de volgende dag vroeg op moesten om naar Zuid-Duitsland te rijden voor de bruiloft van Marc en Alex.

De volgende ochtend stonden we alweer om 6 uur ‘s ochtends naast ons bed en drie kwartier later zaten we in de auto voor een rit van 500 km om de bruiloft van Marc en Alex bij te wonen in Neckarzimmern. Onze huurauto was al geen acceleratiewonder in Nederland, in Duitsland was het nog eens 2x erger vanwege alle heuvels en korte invoegstroken. We waren expres vroeg vertrokken om alle files voor te zijn, volgens de ANWB zou het een drukke dag worden vanwege vakantieverkeer, dat bleek loos alarm te zijn en net voor 12 uur ‘s middags stonden we bij het gemeentehuis in Neckarzimmern. Toen het volgende probleem, waar was het hotel. Marc’s zus Marleen maar even gebeld en die heeft ons naar het hotel geleid, wat 3 minuten van het gemeentehuis vandaan lag, op de top van een berg, met geweldig uitzicht.

De volgende keer het vervolg, de bruiloft en de laatste paar dagen in Nederland.

Posted in 2010
No Comments Yet Posted by Kim