Na onze reis naar Nederland hadden we nog wat vakantiedagen over. Op onze “to do lijst” stond al een hele tijd “The Great Ocean Road“. Dit wordt geadverteerd als één van de meest mooiste routes om met de auto te rijden vanwege de uitzichten en natuurlijk de 12 apostelen, die overigens niet uit 12 rotsen bestaat maar puur zo genoemd zijn om meer bezoekers te trekken.

Afijn, we kwamen op dinsdag ochtend terug vanuit Parijs via Singapore. Nu hadden we eerst nog wat tijd nodig om bij te komen van die trip want we waren echt kapot toen we thuis arriveerden. We hadden oorspronkelijk het plan opgevat om met Kim’s Saab naar Melbourne te rijden en vanaf daar the great ocean road te gaan doen. Echter met de beperkte tijd zijn we toen maar gaan kijken of we niet konden vliegen en dan een auto huren vanuit Melbourne. Na 4 frustrerende uren op internet op dinsdagavond dan toch maar weer besloten om zelf te rijden want vliegen en autohuur was niet te betalen en ze hadden geen cabrio’s meer in de verhuur.

Dus wij op vrijdagochtend de Saab volgeladen, op donderdagavond nog even een hotel in Melbourne en eentje in Albury geregeld zodat we in ieder geval onderweg ergens konden slapen en in Melbourne een dak boven ons hoofd zouden hebben en op weg. Nu kunnen jullie je misschien herinneren dat we een tent gekocht hadden en wat campingspullen voor deze trip. Deze hebben we echter niet meegenomen. Ten eerste omdat het niet paste en ten tweede omdat we een ietwat comfortabelere vakantie wilden dan in een tent slapen.

De vrijdag dat we vertrokken was dus de warmste dag van het jaar. Wij reden uit Sydney weg met 35 graden om half twaalf en onderweg is de temperatuur opgelopen tot 49!!! Gelukkig heeft Kim’s Saab airconditioning maar jullie begrijpen dat we de kap wijselijk dichtgelaten hebben die dag.

Na een rit van 6 uur stonden we in Albury, iets meer dan halverwege tussen Sydney en Melbourne bij ons hotel, een soort van appartementen hotel. Na een lekker dinner van McDonalds en een flesje wijn op tijd naar bed gegaan voor het tweede deel van de reis naar Melbourne. De volgende ochtend stond ons nog een leuke verassing te wachten. Het had die nacht geregend en onze auto had niet overdekt gestaan, ik doe mijn veiligheidsgordel om en heb ineens een vieze, natte streep over mijn t-shirt heen!!! Bleek de Saab gelekt te hebben bij de dakrand en dat water was dus op de gordel terecht gekomen, dit zou een vaker terugkerend fenomeen worden…

Op zaterdagmiddag waren we rond half 3 in Melbourne, wat een kl#te stad is dat om te rijden zeg. Ik was er al een aantal keren geweest voor mijn werk en ik rijd daar altijd verkeerd, zelfs met navigatie systeem, en dan duurt het dus een uur voordat je weer op de goede weg zit. Afijn, we hebben ons hotel gevonden en na ingechecked te hebben zijn we de stad maar even ingegaan op onze nieuwe schoenen die we gekocht hadden voor een paar dollar in Albury bij Ray’s Outdoors, een campingzaak. Foute beslissing, er zaten een soort van gaatjeszolen in die schoenen waardoor ze heel fout liepen. Zooltjes eruit gehaald en weer verder. Het was een beetje een doodse boel in Melbourne centrum. Niets was open en het was toch echt zaterdagmiddag, bijna geen mensen op straat. Als je in Sydney op straat loopt is het altijd druk en is alles open 7 dagen per week. Uiteindelijk op de South Bank maar een restaurantje opgezocht en wat gegeten. We zaten net een uurtje toen er een enorme stortbui op kwam zetten. Er was een stelletje op de rivier die in een Gondola heel romantisch rond werden gevaren. Die kregen gelukkig een paraplu van de gondolier terwijl hij een regenpak aantrok. Dat zou de rest van onze tijd in Melbourne regeren, regen, regen en nog meer regen.

Zondag wilden we naar de National Galleries Victoria, omdat het weer niet echt mee zat. Melbourne heeft een bus en een tram die gratis toegankelijk zijn voor toeristen. Alleen die vertrokken natuurlijk niet vanaf ons hotel, daarvoor moesten we eerst een stukje lopen, uiteraard door de regen. Eerst dus maar even ontbeten in het foodcourt vlakbij en toen wachten op de bus. De eerste hebben we laten gaan omdat we echt doorweekt zouden zijn als we die moesten halen. We moesten echter wel een half uur wachten op de tweede. Die bracht ons eerst naar de markets, ten noorden van het centrum. Dit is een overdekt “winkelcentrum”, oftewel een aantal oude markthallen die gebruikt worden door marktkooplieden die van alles te koop aanbieden, van automaterialen tot aan toeristenzooi zoals boemerangs. Hierna door naar The Galleries Victoria. Na een dure lunch met baby groentes door de gallery heen gestruind op ons gemakje. Best een leuke gallery met een eigen Rembrandt gallery. Verder veel modernistische kunst, wat foto tentoonstellingen en een zitmeubilair tentoonstelling. Na the Galleries weer met de bus terug richting the South Bank om nog even een biertje te drinken en wat te eten waarna we lekker vroeg naar bed zijn gegaan, de volgende ochtend zou onze Great Ocean Road trip beginnen.

Dus wij de volgende ochtend op weg naar Geelong met eerst nog een kleine omweg via South Yarra, een hippie wijk voor wat ontbijt, en St. Kilda, de hippe wijk die gelegen is aan het strand voor wat uitzicht. In South Yarra waren we in de verkeerde straat dus was bijna alles dicht, in St. Kilda was helemaal niets te beleven dus we waren vrij snel weer weg. Volgens ons zijn we gewoon verwend met Sydney waar aan het strand allerlei restaurantjes en winkeltjes zitten wat dus in St. Kilda niet het geval is.

In Geelong was een informatiecentrum over de omgeving inclusief de Great Ocean Road. Dus wij hadden wat folders meegenomen maar ons werd verteld dat we beter bij ieder dorp waar we doorheen zouden rijden bij het informatiecentrum konden stoppen om daar de lokale informatie op te halen. OK, niet helemaal verwacht dat we dat moesten doen, wij dachten we stoppen bij het eerste informatiecentrum, halen alle informatie op en kunnen dan gewoon de hele weg doen, niet dus.

The Great Ocean Road begint in een dorp genaamd Torquay. The Great Ocean Road vinden is geen enkel probleem, er staan zoveel borden die de richting aangeven dat zelfs een blind persoon het zou kunnen vinden. In Torquay maar meteen naar het strand gereden, ze hebben bij ieder strand namelijk wel een uitzichtpunt gemaakt zodat je wat foto’s kan maken. En zo zijn we dus via Jan Juc, Bells Beach, Anglesa, Fairhaven en nog wat kleine plaatsjes uiteindelijk in Lorne aangekomen waar we hadden gepland te overnachten. We hadden niets gereserveerd maar gewoon een bed and breakfast gebeld om te vragen of ze plek hadden. We hadden dus een luxe kamer op de eerste etage met eigen badkamer met groot spa bad!! En dat voor $130 inclusief ontbijt.

Nu kan ik een heel verhaal gaan schrijven over hoe The Great Ocean Road eruit ziet maar de foto’s zijn makkelijker.

In Lorne zijn we ‘s avonds lekker gaan eten. Nu was een fatsoenlijk eettentje vinden ook niet echt makkelijk, Lorne is niet zo groot en de menu’s die buiten hingen bij de restaurantjes waren ook niet echt aantrekkelijk. Dus uiteindelijk uitgekomen bij het lokale hotel. In Australië heb je dus 2 verschillende soorten hotels. De eerste soort is de soort die iedereen kent en daar kan je slapen en wat eten. De tweede soort is eigenlijk meer een afgeleide van een pub, vroeger was dat een pub met wat kamers die je kon huren maar tegenwoordig is het alleen nog maar een pub, alleen de naam herinnert je nog aan het feit dat het een hotel was. Het hotel in Lorne verhuurt nog kamers maar heeft ook een redelijk restaurant en het soort eten wat ze daar serveren noemt men hier dus ook pubfood. Pubs zijn meestal niet zo heel duur qua eten maar de kwaliteit is over het algemeen vrij goed en de hoeveelheid eten op je bord is dusdanig dat je na 1 gerecht vol zit dus het heeft geen zin om voorgerecht/nagerecht bij te bestellen. Zo had Kim een Curry en ik een schnitzel, allebei een biertje en dat kostte samen dus ongeveer 30 dollar, zo’n 18 Euro!!

Na ons luxe etentje las Kim op het lokale informatiebord dat er een uitzichtpunt achter het dorp lag waar we nog even naar toe gereden zijn. Daar aangekomen waren we net op tijd om de zonsondergang te zien, of eigenlijk de lucht die daarbij hoorde. Dat uitzichtpunt stond dus nergens in onze folders die we meegenomen hadden uit Geelong. Ieder lokaal informatiepunt heeft dus lokale informatie over het betreffende dorp en wat er te doen is maar er is dus geen centraal punt waar je alles kan krijgen. Geen informatie over wandelroutes, uitzichtpunten, bezienswaardigheden, niets!!

Afijn, na de zonsondergang zijn we terug gereden naar onze b&b voor nog een glaasje wijn. Eerst op het balkon en daarna met zijn tweetjes en de wijn in het spa bad waarna we lekker schoon het bed instapten. Na een redelijke nacht ‘s ochtends ons ontbijt gemaakt, gebakken eieren met bacon op toast en oploskoffie.

Op naar het “einddoel” van The Great Ocean Road, de 12 apostelen. Onderweg kom je dan door een heleboel kleine dorpjes zoals Separation Creek, Sugarloaf en meer van dat soort namen. In 1 van die dorpjes hebben we nog even een koffie gehaald die we op het strand tegenover hebben opgedronken. Even rust!! Zo kwamen dus ook onderweg, bij de Cape Patton lookout, nog een Nederlands stel tegen wat hun laatste dag in Australië doorbracht met het rijden van The Great Ocean Road, in 1 dag!!  Vanaf daar hebben we de kap maar eens naar beneden gedaan omdat het zulk mooi weer was en we natuurlijk niet voor niets een cabrio hadden.

Net na Apollo Bay boog de weg af het bos in, dus een tijdje geen Ocean. Wel kwamen we dingen tegen zoals Maits Rest, wat een boardwalk is door een regenwoud. Nu denk je regenwoud?? Ja, regenwoud, schijnbaar komt regenwoud dus op meerdere plekken voor in Australië en heb je dus verschillende soorten. Dit was dus een soort van “koud” regenwoud met enorm hoge bomen die de zon tegenhouden voor de planten die lager groeien. Dit was een lekkere verkoeling want het was die dag vrij warm. Toen we terugkwamen bij de auto parkeerde er net een enorme camper naast ons met een Zwitsers kenteken. Vreemde gewaarwording als je in Australië staat.

Een stukje verder kwam nog een afslag die ons naar Cape Otway zou brengen, daar staat een vuurtoren waar je op kan. Staan er onderweg ineens allemaal auto’s stil naast de weg, bleek er dus een koala in de boom te zitten. Nu hadden wij ook nog nooit koala’s in het wild gezien dus ook maar even gestopt en wat foto’s gemaakt. Bij de vuurtoren aangekomen bleek de vuurtoren niet open te zijn omdat ze een of andere film aan het schieten waren en je moest entree betalen voor het park waar de vuurtoren in stond. Niet dus! Wij weer terug, bleken er nog veel meer koala’s in de bomen te zitten dus nog maar even gestopt om foto’s te nemen. Ook nog maar even wat zonnebrand opgedaan voor de zekerheid, wat achteraf veel te laat was kwamen we achter…

Vanaf Apollo Bay bijna tot aan de apostelen zie je dus helemaal niets van de oceaan. Dat is een stuk van bijna 80 kilometer!! Gelukkig kom je dan wel uit bij de 12 apostelen en heb je weer een beetje fatsoenlijk uitzicht. De 12 apostelen zijn een beetje overgewaardeerd. Het is een rotsformatie die voorheen anders heette maar in de jaren 50 veranderd is in de 12 apostelen om meer toeristen te trekken. Dat doet het dus ook en het is een toeristische trekpleister geworden compleet met bezoekerscentrum, wat ze nog aan het bouwen waren, en rolstoel toegankelijk. Na ons bezoek aan de apostelen maar weer op zoek naar accomodatie voor de nacht in Port Campbell. Dit bleek nog een beetje moeilijker dan voorheen in Lorne. Port Campbell is een klein dorp met beperkte accomodatie. Gelukkig vonden we nog een unit die betaalbaar was voor de nacht.

Na een afhaal pizza en de eerste commentaren van de locals dat ik toch wel een beetje verbrand was, zijn we nog ‘s avonds nog even terug gereden naar de 12 apostelen voor de zonsondergang, dat schijnt het mooiste uitzicht te zijn. En inderdaad, ‘s avonds is het mooier dan overdag maar nog steeds niet “magisch” zoals ze adverteren. Wel aandoenlijk zijn de kleine penguins die op het strand aan het spelen zijn, dat maakt het dan weer apart.

De volgende ochtend nog even ontbeten in Port Campbell en toen door naar de volgende eindbestemming van die dag, Port Fairy. Dit was ons aangeraden omdat het laatste stuk van The Great Ocean Road meestal door mensen vergeten wordt zodra ze de 12 apostelen hebben gezien terwijl er toch nog wel wat te zien is na de apostelen. Zo heb je dus nog verscheidene uitzichten op meerdere rotsformaties voorbij Port Campbell die wij mooier vinden dan de apostelen. In Port Fairy ten slotte staat ook een vuurtoren maar die is vrij moeilijk te vinden en was nog een heel stuk wandelen dus dat hebben we niet meer gedaan omdat we ook nog naar The Grampians wilden rijden die dag. Dus nog even geluncht en daarna door naar The Grampians.

The Grampians is een nationaal park ten noorden van Port Fairy, ongeveer 2 uurtjes rijden door het boerenlandschap van Victoria. Onderweg kwamen we ook nog een kraterinslag tegen waar een berg naast lag (Mount Rouse) met een uitzichtpunt er bovenop. Daar toch ook nog maar even gestopt om te genieten van het uitzicht voordat we aan het laatste stuk van die dag begonnen om in Halls Gap in the Grampians uit te komen.

In Halls Gap was gelukkig het informatiecentrum nog open zodat we nog wat informatie konden krijgen. Ook daar moesten we nog accomodatie regelen maar dat was vrij makkelijk. Ons werd aangeraden om bij D’Altons te verblijven, zij verhuurden studio’s voor een fatsoenlijke prijs. Ook hier hadden we dus weer een studio met een groot spa bad, deze keer enorm zelfs. Dus na nog wat gegeten te hebben in het dorp, niet echt fantastisch, terug naar onze studio waar we eerst nog even op ons balkonnetje konden genieten van een wijntje en de voorbij hoppende kangoeroes. Nadat de zon achter de horizon verdwenen was zijn we maar naar binnen verhuisd om nog even in ons spa bad te genieten van de rust.

De volgende ochtend even ontbeten en weer op weg. Onze planning was om wat wandelingen in de omgeving te doen maar het weer zat niet echt mee. Het regende helaas die dag. Zo moesten we dus onderweg naar 1 waterval halverwege omdraaien omdat het pad ondergelopen was. Gelukkig konden we wel bij de 2e waterval komen. We waren niet de enigen die het weer trotseerden, een oudere man met zijn kleinzoon was ons gevolgd naar de waterval. Dat was ook meteen het laatste wat we die dag gedaan hebben vanwege het weer. Het werd tijd om weer richting Sydney te vertrekken.

Dus met regen zijn we weer richting Albury vertrokken, onderweg om de zoveel tijd de handdoeken goed leggen die we hadden neergelegd bij de zijramen om te voorkomen dat er teveel water terecht zou komen in de auto. 500 km later waren we weer in Albury, helaas was het hotel waar we op de heenreis bleven slapen niet beschikbaar en een aantal van de alternatieven hadden geen overdekte parkeerplaatsen voor onze auto. Uiteindelijk zijn we dus blijven slapen in een motel, de wat goedkopere variant van het hotel. Dat was niet al te slecht alleen was het bed niet fantastisch. In ieder geval stond de auto droog en konden we er zeker van zijn dat we de dag erna geen vervelende verassing zouden hebben.

Nog even Albury ingegaan voor een biertje in de lokale pub, een Hoegaarden. De mannen achter de tap toch ook maar even uitgelegd hoe ze een schuimkraag op bier krijgen want dat zijn ze hier niet gewend. Daarna naar bed voor de rest van de trip naar huis. En zo waren we op vrijdag rond een uur of 3 weer in Sydney. Snel de auto uitgeladen en toen was het tijd om onze 2 enthousiaste katjes te aaien.

Het weekend hebben we lekker relaxed niets gedaan waarna ik op maandag weer aan het werk kon.

Posted in 2009
2 Comments Posted by Bas