aug
4

Vervolg vakantie: Uluru en Kata Tjuta (deel 1)

We zijn aangekomen bij het belangrijkste deel van onze vakantie in de Red Center, Uluru (ook wel Ayers Rock genoemd) en Kata Tjuta (ook wel De Olga’s genoemd)!!! Ik weet dat we wat lang over ons verslag gedaan hebben, maar de reis erna toe was ook al zo’n verrassing en ontdekkingsreis voor ons dat we jullie dat niet wilden onthouden.

Maar Uluru eerst. Zoals ik al eerder schreef, op dag 8 kwamen we eindelijk bij Uluru aan. Uluru ligt in het Uluru & Kata Tjuta National Park en dus mag je daar helaas niet kamperen. We zijn dus naar het Ayers Rock Resort gegaan, een kunstmatig dorp met hotels en natuurlijk ook woningen voor het personeel. Nadat we ingecheckt waren en de sleutels van onze kamer hadden gekregen snel even opgefrist en weer in de auto naar het uitkijkpunt bij Uluru (alsnog een 45 minuten rijden van het Resort) om de zonsondergang te kunnen fotograferen. Je hoort altijd van die geweldige verhalen over Uluru en de kleuren die de steen krijgt zodra de zon onder begint te gaan. De zon gaat namelijk niet achter Uluru onder, hoewel dat natuurlijk ligt aan de kant dat je staat, maar het uitzichtpunt is zo gemaakt dat de zon achter je ondergaat terwijl je naar Uluru kijkt. Dan krijg je dus deze geweldige plaatjes:

Na de zonsondergang toch maar even een pizzaatje gegeten bij de enige pizzeria op het Resort en wie zitten daar op het terras net hun rekening af te rekenen, jawel, Neil en Leanne met hun kinderen die we in Alice Springs al hadden ontmoet en waarmee we bij Kings Canyon al een biertje hadden gedronken. Zij waren net klaar met eten en na even bijkletsen hebben we dus binnen maar een tafeltje uitgezocht, het werd ook wel wat koud buiten, en onder genot van een biertje onze pizza’s genuttigd. Daarna naar bed want voor de volgende ochtend hadden we een ochtendwandeling rondom Uluru met gids bij zonsopgang geboekt dus moesten we vroeg uit de veren!

Zo gezegd zo gedaan, om 4.30 uur ging de wekker, hebben we ons onder de douche en daarna naar de receptie gesleept waar we zouden worden opgepikt. Gelukkig hadden we een kleine bus waar maximaal 20 personen in kunnen en niet zo’n touringcar met 60 man, dus het was een kleine groep. De gids had er echter zin in en aangekomen aan de voet van Uluru moesten we nog een ‘stukje’ lopen omdat dat deel van Uluru niet gefotografeerd mag worden (daarover later meer). Na 10 minuten in volle draf (“everybody ready for a brisk walk?”) waren we dan eindelijk bij het punt waar we de zonsopgang hebben afgewacht. En toen kwam de zon op waardoor de steen van grijsachtig naar vol rood verkleurt in seconden:

Na deze geweldige foto’s moesten we nog om de hele steen heen en omdat de steen toch groter is dan dat je van de foto’s verwacht, is de hele wandeling ongeveer 9,5 kilometer en duurt, met alle uitleg erbij, ongeveer 4 uur. Ik was blij dat we een gids hadden, maar aan de andere kant, deze gids liep wel erg snel. We hadden een 90 jarige (wel een erg fitte!) in onze groep en daar hield hij niet echt rekening mee zullen we maar zeggen. Aangezien er al genoeg foto’s van Uluru op deze en andere pagina’s staan zullen we jullie de rest van de honderden foto’s die we genomen hebben besparen. Wel nog een paar bijzondere:

Na de rondleiding nog even naar een ander uitkijkpunt voor nog meer foto’s van Uluru en daarna weer naar het Resort. Lekker geluncht en daarna lekker geluierd op het terras van onze hotelkamer om de avond af te wachten. ‘s Avonds hadden we namelijk het “sounds of silence” diner geboekt voor onszelf. Hierbij ga je naar een afgelegen en geheime plek waar je champagne zipt bij zonsondergang met uitzicht op zowel Uluru als de Kata Tjuta en daarna dineert onder de sterren omgeven door kampvuren. Het was geweldig. We kwamen weer wat mensen tegen waarmee we ‘s ochtends ook de Uluru walk hadden gedaan dus daarbij aan een tafel gaan zitten, bleken we met alleen maar Amerikanen, Fransen en Nederlanders te zitten! Maakt niet uit, erg veel lol gehad en het eten was ook goed. Ook krijg je een korte presentatie over de sterren die je die nacht kunt zien, en we hadden geluk, het was onbewolkt. Hier weer enkele foto’s: