Na een kleine onderbreking over onze nieuwe aanwinst Sparky nu weer verder met onze vakantie:

Na dag 3 komt meestal dag 4, zo gelukkig ook op onze vakantie. Tegenover oost ligt west, dus daar zijn we dan ook naar toe gegaan, de Western MacDonnell Ranges dan wel te verstaan. Zoals uitgelegd bij dag 3 hebben we het nog steeds over de Caterpillar Dreaming van de Aboriginals rond Alice Springs. Weer even een kaartje:

Zoals jullie kunnen zien dus eerst Simpsons Gap, weer een opening in de bergrug … zucht … het zijn er wel veel, maar we werden aangenaam verrast door de grootte en uitstraling van deze Gap. We moesten er wel een stuk voor lopen en over rotsen heen klauteren, maar het was het absoluut waard:

Hierna Standley Chasm, de enige opening die privé eigendom is en dus wordt het uitgebuit door de eigenaren ($8 p.p. entree!). Weer een stuk lopen, gelukkig door een mooie omgeving met palmen, en we waren er precies op tijd, de Chasm is het mooist om 12.00 uur en wij waren er 12.05 uur, getuige de foto’s:

Bij de Stanley Chasm kwamen we een Australische familie tegen die we de vorige avond ook in Alice Springs bij diner waren tegengekomen. Even een praatje gemaakt en toen bleek dat ze op hetzelfde moment in Kings Canyon en bij Uluru zouden zijn. Was dat even toevallig, zij namen alleen een iets andere route. In ieder geval afgesproken om samen in Kings Canyon iets te gaan drinken.

Op zoek naar een plek om te lunchen kwamen we langs een klein uitzichtspunt met een aardig uitzicht, maar ook een enorme hoeveelheid vliegen, dus geen lunch daar in ieder geval! Door naar Ellery Creek Bighole voor de lunch dan maar. Geen verkeerde keuze, want hier hadden ze een toilet en picknick tafels voor een confortabele lunch, en een stuk minder vliegen. Ellery Creek Bighole was ook mooi, veel water en er gingen zelfs wat mensen zwemmen. Er wordt echter voor het koude water gewaarschuwd, je kunt er schijnbaar erg makkelijk onderkoeld van raken, en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Niettemin moesten we weer verder naar Serpentine Gorge. We moesten een eind lopen om er te komen en om eerlijk te zijn was het nogal teleurstellend, maar ja, dat weet je pas als je erbent geweest. Er stond bijn geen water in en het uitzicht was ook niet geweldig, zeker niet vergeleken met alle andere Gorges die we al gezien hadden de afgelopen dagen.

Daarna op naar de Ochre Pits. Dit was wel bijzonder. Ochre is een zachte steensoort die door de Aboriginals met water wordt gemengd en dan als verf gebruikt wordt bij al hun ceremonies. Het is een apart gezicht om al die verschillende kleuren in de ‘muur’ te zien zitten. Het is verboden om de muur aan te raken of om stukjes mee te nemen, maar natuurlijk heb je altijd mensen die zich hier niet aan houden, zelfs in Australië. De kleuren leveren in ieder geval mooie plaatjes op:

Het was inmiddels al rond een uur of 4 en we wilden eigenlijk nog doorrijden naar Redbank Gorge aan het einde van een 4×4 track, maar dat gingen we waarschijnlijk niet meer redden. Snel doorgereden naar Ormiston Gorge. Weer veel water, erg veel en mooie rotsen, een Rock Wallaby en geweldige uitzichten. Dit was echt een hele mooie plek en we zijn hier dan ook wat langer gebleven:

Toen door naar Glen Helen Gorge, waar we besloten te overnachten omdat Redbank inderdaad niet meer haalbaar was. Glen Helen Gorge is een hele mooie Gorge vol met water en waar nog 1 van de grootste populaties van Rock Wallabies in Australië leeft. Helaas hebben we geen Rock Wallabies gezien omdat er wat overijverige Australiërs aan het zwemmen en schreeuwen waren, ja er zijn ook irritante Australiërs, waardoor alleen een dingo zijn snuit liet zien aan de waterkant:

Gelukkig zat er bij deze camping ook een kroeg en restaurant, dus we hebben lekker gegeten en ons daarna naar het kroeggedeelte begeven. Hier was een zanger met gitaar een live optreden aan het geven en wij  moeten zeggen, het was geweldig. Op een gegeven moment kwam zelfs een van de serveersters nog even een deuntje meezingen, fantastisch! We hebben dan ook een CD gekocht van Glen nadat we hem gevraagd hadden natuurlijk waarom hij op zo’n afgelegen plek optrad en niet in een stad ofzo. Blijkt hij dus zijn hele leven in Sydney te hebben gewoond en opgetreden en hij was het op een gegeven moment helemaal zat. Er zat wel een kans in dat hij in het najaar in Star City, het casino in Sydney, weer zou optreden, dus we zijn vol verwachting. Het was een goede dag en avond geweest dus bedtijd. Weer met zijn tweetjes lekker krap onderin de camper geslapen….

Posted in 2009
No Comments Yet Posted by Kim