Dag 3

Voor dag 3 stonden de Eastern MacDonnell Ranges, bergruggen ten oosten van Alice, op het programma. We zijn redelijk vroeg opgestaan, rond 8 uur, en na een ontbijtje op weg gegaan. De MacDonnell Ranges (oost en west) zijn erg belangrijk voor de Aboriginals rond Alice, de Arrernte people. Zij geloven dat de Ranges (bergruggen) zijn gevormd in de Dreamtime (de tijd waarin de aarde is ontstaan en waar geen herinneringen of ervaringen meer van zijn, de tijd van de voorouders die het land hebben gecreëerd en waarin bovennatuurlijke wezens leefden). De Dreamtime Story van de Arrernte people is de Caterpillar Dreaming (caterpillar = rups). Zij geloven dat hun voorouders in gevecht zijn geweest met 3 enorme rupsen en dat, toen de voorouders de rupsen hadden verslagen, de rupsen versteend zijn en zo de MacDonnell Ranges hebben gevormd. Je vind dan ook tekeningen bij/op de MacDonnell Ranges terug van dit verhaal. Even een kaartje voor de duidelijkheid:

Zo als gezegd, eerst de Eastern MacDonnell Ranges. Als je Alice uitrijdt kom je na een paar kilometer bij Emily Gap (gap = opening in de bergrug). Hier zijn de eerste tekenen van het Caterpillar verhaal te zien in de vorm van, onder andere, verticale strepen die op de bergrug bij de Gap zijn geschilderd:

Absoluut een mooie omgeving en veel natuur, iets wat wij niet verwacht hadden in een ‘woestijn’. Een paar kilometer verder op dezelfde weg vind je dan Jesse Gap, deze maakt ook deel uit van de Caterpillar Dreaming, maar hier zijn geen tekening van, wel is er een tekening van de Emu Dreaming te bewonderen. En weer mooie plaatjes natuurlijk:

Inmiddels was het bijna 1 uur ‘s middags en we hadden nog maar 9 kilometer afgelegd! Toch maar even de vaart erin, anders komen we nooit bij onze overnachtingsplaats aan. De volgende bezienswaardigheid op deze route is Corroboree Rock. Dit is een vreemd soort steen die uit de aarde steekt, is ongeveer 800 miljoen jaar oud en maakt deel uit van de Eastern Arrernte Perentie Dreaming (Perentie = lizard = hagedis). Er is een wandelroute omheen uitgestippeld en die hebben we dan ook gelopen. De steen verandert bij elke stap die je zet, zowel in vorm als in kleur. Ook had je hier erg mooi uitzicht op de Caterpillars en begrijp je ook wel waarom de Aboriginals de Ranges zo noemen. Hierbij een kleine impressie:

Hierna moesten we weer verder want we wilden overnachten bij Arltunga of Ruby Gap en omdat we daarvoor voor het eerst over een onverharde weg moesten en we niet wisten hoe lang we daar over zouden doen, wilden we op tijd aan deze onverharde weg beginnen. Op naar Trephina Gorge dus.

Aangekomen bij Trephina Park bleek dat er ook nog een John Hayes Rockhole was. De Rockhole was echter alleen te bereiken via een stukje 4×4 weg, zo’n 5 kilometer. Op een gegeven moment waren we al 15 minuten onderweg en waren we er nog niet. Toen hebben we ons maar voorgenomen op in het vervolg op de kilometerteller te kijken voordat we aan een dergelijke weg beginnen zodat we weten waar we zijn en hoe lang het nog ongeveer duurt. Aangekomen bij John Hayes Rockhole eerst maar even de Rockhole, de flora en fauna bewonderd en daarna hebben we een kleine wandeling/klim gemaakt naar de top van de dichtstbijzijnde heuvel om van het geweldige uitzicht te kunnen genieten. Aangezien het toen al een graadje of 30 was hebben geen van de andere wandeltochten gedaan, het beklimmen van de top was al een hele opgave in deze hitte. Ook moesten we natuurlijk de tijd in de gaten houden i.v.m. onze overnachting.

Na de Rockhole en het geweldige uitzicht weer terug over de 5 km lange 4x4weg en daarna door naar de Trephina Gorge. Weer mooie plaatjes en weer water (we hadden geluk):

Hierna naar Arltunga. Dat was nog niet zo makkelijk want we misten dus de afslag. Auto gekeerd en daarna 36 km over een onverharde weg, alles in de camper schudde en rammelde, maar we hebben het gehaald. Daar aangekomen bleek dat de camping en de kroeg (met hotel) dicht zaten en dat zijn de enige faciliteiten in deze omgeving! Dan maar naar de Ranger hut om te zien of daar iemand is om ons verder te helpen. Helaas, wel de mogelijkheid om naar de WC te gaan (ook wel nodig) en er was oploskoffie, maar voor de rest niemand! Ok, wat nu? Wij wilden eigenlijk doorrijden naar Ruby Gap, maar dat is een 4×4 only weg van 33 km waarvoor je je moet registeren en het was al 4 uur ‘s middags.

We wisten dus niet of we het voor het donker zouden halen, het wordt afgeraden om in het donker op een 4×4 track te rijden, dus besloten we maar om te keren en naar Ross River te rijden om daar te overnachten. Daar aangekomen waren er wat andere mensen die brandstof nodig hadden (ze hadden daar een pomp) en die te woord gestaan werden door een nogal slonzige vrouw met een sigaret tussen haar lippen, ook als ze sprak. Er waren geen andere bezoekers op de camping en het zag er allemaal zo aftands en verouderd uit dat we maar besloten om terug te rijden naar Alice. Om 6 uur waren we dus weer terug in Alice, dit keer op tijd voor de zonsondergang, en hebben we nog maar een nachtje op de Big4 doorgebracht.

Posted in 2009
No Comments Yet Posted by Kim