Zo, even een korte post tussen de vakantieverhalen door. Afgelopen weekend zijn we naar Stockton Beach geweest. Dit is een strand ongeveer 2 uur rijden ten noorden van Sydney. Waarom gaan we 2 uur rijden om op een strand te komen als we in Sydney een paar van de meest bekende stranden ter wereld hebben? Je mag met je auto namelijk op Stockton Beach, oftewel met de 4WD over de zand duinen en het strand crossen.

We waren uitgenodigd door Jeff en Sally, 2 collega’s van mij bij Swisslog. Een derde collega, Chris zou ook meegaan alsook een vriendin van Sally, Joanne, en wij dus. Jeff rijdt ook een Landcruiser en Chris heeft een Suzuki Grand Vitara dus dat moest geen probleem zijn.

Op zaterdagochtend hadden we om 8 uur afgesproken bij een klein eethuisje aan het begin van de snelweg naar Newcastle, en na een korte vertraging vanwege wat laatkomers en een klein ontbijtje met koffie, onderweg.

2 uur rijden werd natuurlijk wat langer, mede omdat Jeff voorop reed met zijn diesel. Mijn auto is al niet zo snel, Jeff heeft een diesel zonder turbo en die is helemaal langzaam. Vooral heuvelop, wat nogal eens gebeurt hier in dit land, konden we Jeff goed zien rijden vanwege de enorme dieselpluim die uit zijn uitlaat kwam. Chris, die achter Jeff reed, wisselde nogal eens van baan om maar niet in de diesellucht te hoeven rijden.

Afijn, na iets meer dan 2 uur dan toch aangekomen bij het benzinestation vlakbij Stockton Beach om een permit (=vergunning) te kopen. Stockton Beach is namelijk een national park en daar moet je een permit voor hebben om toegang te krijgen. Kost 10 dollar voor 3 dagen dus dat valt wel mee. Iedereen ook nog even naar het toilet geweest voordat we het strand opreden en toen onderweg voor het laatste stukje verharde weg.

Voor ons was het de eerste keer dat we off road gingen met onze auto. Chris was al een keer eerder op Stockton Beach geweest en was toen vast komen te zitten. Heeft hem 300 dollar gekost om een sleepauto te laten komen dus hij was blij dat wij mee waren. Jeff was al vaker off road geweest maar nog nooit op een strand. Prettig gevoel als je een strand op rijdt en niemand eigenlijk een idee heeft wat ze te wachten staat…

Na eerst al 5 keer door een aantal modderpoelen heen gescheurd te zijn, EINDELIJK modder op mijn auto, kwamen we op een punt aan waar we niet verder wilden rijden zonder wat lucht uit onze banden te laten. Rijden op zand gaat namelijk beter als je bandenspanning lager is waardoor je meer bandoppervlak op het zand hebt en dus meer grip. Met onze nieuw aangeschafte tyre deflator, met dank aan Kim die dat nog gehaald had op vrijdag, de banden leeg laten lopen tot ongeveer 17 PSI (1,1 bar) en daarna door het strand op. Nu is Stockton Beach 32 km lang en er komt van alles op af, motoren, quads, trikes, dune buggies en natuurlijk 4WD’s. Gelukkig mogen de 4WD’s overal komen, de rest van de voertuigen alleen maar op een beperkt gedeelte.

Eerst maar eens wat duinen uitgeprobeerd, dat ging vrij aardig. Toen maar wat hogere duinen uitgeprobeerd, dat ging ook goed. Ondertussen was Kim al een keer bijna met haar hoofd tegen het dak aangekomen vanwege een kuil aan het begin van een zandduin. Alle bagage achterin sprong ook een halve meter omhoog….. Na een uurtje rondgecrossed te hebben werd het toch wel tijd om wat te gaan eten. Nu ligt er een scheepswrak bij het strand wat een mooi uitzicht zou geven tijdens onze lunch en waar we dus naar op weg gingen. Ondertussen Kim nog een keer gemarteld omdat ik vroeg hoe lang het schip daar al lag terwijl we aan het rijden waren. Kim zocht dat dus op in het boek wat we hebben met 4WD tracks en op dat moment raakten we dus weer zo’n kuil…. Nogmaals sorry lieverdje….

Lunch bij het wrak, op het gemakje in het zonnetje want het was prachtig weer. Even wat boterhammetjes met ham en kaas, wat fotomomenten en toen weer verder.

Ik zal jullie niet uitgebreid over iedere duin gaan vertellen die we gehad hebben, alleen de duinpan waarin Jeff vast kwam te zitten. Wij reden achteraan en zagen Jeff en Chris achter een duin verdwijnen waarna Chris ineens weer achteruit terug kwam rijden?? Bleek Jeff dus vast te zitten in het zand. Na een kwartier steken, draaien, veel aanmoedigingen van ons en veel dieselpluimen was hij eindelijk weer los.

Om half vier werd toch besloten om maar eens op zoek te gaan naar een kampeerplek. Het mooie van Stockton Beach is dat je op het strand mag kamperen. Dus een mooie duinpan uitgezocht die de wind een beetje brak, auto’s strategisch geparkeerd en voila, kampeerplek. Toen moesten er nog 4 tenten opgezet worden, gelukkig hadden wij een tent kunnen lenen van Sally. Om half vijf stonden alle tenten ook overeind en werd het tijd om de barbeque op te zetten en het kampvuur te starten. Chris bood zich aan om het gat te graven en Kim en Chris hebben daarna het vuur gestart. Gelukkig had Jeff hout meegenomen, Chris heeft nog even een rondje gereden voor wat klein hout om het vuur mee aan te maken en Kim nam bezit van de spuit met aanmaakgel.

‘s Avonds lekker gebarbequed met zijn allen en onder het genot van een aantal flessen wijn werd het een gezellige avond. Na het barbequen waren we Sally nog even kwijt. Die had bedacht dat ze wel even naar het strand kon lopen om mooie foto’s te maken maar was vergeten om dat tegen ons te zeggen. Dus met 2 auto’s op zoek en na een minuutje of 10 Sally toch gevonden die het maar vreemd vond dat we ons zoveel zorgen maakten.

Na de zoektocht nog wat meer wijn gedronken, helaas niet de onze want ik had onze doos op de achterbumper gezet voor de zoektocht en was dus vergeten deze eraf te halen… Dus er ligt nu ergens een halflege doos wijn op Stockton Beach. Gelukkig had de rest genoeg wijn bij hen voor ons allen.

Om een uur of elf toch maar naar bed gegaan en op zich best lekker geslapen tot een uur of half zeven ‘s ochtends toen het begon te onweren en onze tent begon te lekken. Het was om half vier al begonnen met regenen en het was gestaag meer gaan regenen. Om half zeven dus maar al onze spullen ingepakt in de tent, de auto opgehaald en alle spullen in de auto gelegd. Ook nog maar een uurtje of anderhalf in de auto geslapen totdat de rest wakker werd. Joanne, de vriendin van Sally, lag bij Jeff en Sally in de tent omdat haar tent om 4 uur ‘s nachts ingestort was en compleet doorweekt was.

Toen we opstonden hadden we al gemerkt dat er wat vreemde dingen waren gebeurt. Joanne’s tent die ingestort was en Chris zijn tent die verdwenen was, net als zijn auto. Chris is dus schijnbaar ‘s nachts terug gereden naar Sydney omdat hij niet kon slapen, wat niet heel slim was omdat we nog een aantal kilometer strand te gaan hadden naar de uitgang en omdat hij dus geen backup had als hij zou stranden. Afijn, zijn beslissing.

Nadat we, tussen de regenbuien door, alle tenten afgebroken en ingepakt hadden zijn we maar richting uitgang gereden. Na wat verwarring waar deze nu lag, toch gevonden. Toen kwam het volgende probleem, omdat het zo hard geregend had stonden er flinke plassen op deze (zand-)weg. Geen probleem met onze auto’s. Jeff voorop, eerste plas, water tot halverwege de wielen, geen probleem. Tweede plas, water tot aan de wielen tot halverwege Jeff ineens met zijn neus het water indook en tot aan de motorkap in het water reed…. Jeff heeft een snorkel, ik niet… Wij er maar achteraan, water tot aan de motorkap, auto stotterde een beetje en toen waren we er gelukkig doorheen. Auto stotterde nog steeds en kwam niet boven de 1.500 toeren uit, hmmmmm. Gelukkig was dat na een halve minuut voorbij.

Nog even gestopt om de banden op te pompen, Jeff met zijn compressor en ik met de mijne, met wederom dank aan Kim die deze gehaald had op vrijdag. 20 minuutjes later waren we klaar en was het tijd voor de lunch. In Anna Bay, het dorp naast Stockton Beach, zitten een aantal fish en chips shops (vis en friet) waar we bij Aussie Bob’s gestopt zijn om te “genieten” van fish en chips en Kim van een hamburger. Niet het meest fantastische eten maar ja, als je met 2 Engelsen en 1 Schot zit heb je niet veel in te brengen.

Toen was het tijd voor het afscheid, nog even langs het benzine station om de bandenspanning te controleren en een laatste keer naar het toilet en op naar Sydney. Onderweg nog even gestopt voor benzine en wat koffie en om 4 uur waren we weer lekker thuis.

De afgelopen week heeft onze garage dienst gedaan als camping en zandopvang. We hadden 2 tenten meegenomen om te drogen en die stonden opgezet in de garage net als 1 van onze campingstoeltjes. Het heeft 5 dagen geduurd voordat alles droog was. Gelukkig moest mijn auto toch naar de garage dus het viel nog mee.

Nog even als laatste nog meer positief nieuws. Kim is ook geslaagd voor haar motorrijbewijs, ze heeft afgelopen dinsdag de test gedaan voor een scooter rijbewijs en is met vlag en wimpel geslaagd, net als ik met 0 strafpunten. Nu nog een scooter aanschaffen en dan kan ze hier rond tuffen.

Posted in 2009
1 Comment Posted by Bas