Zoals iedereen inmiddels waarschijnlijk weet, ben ik een weekje later (maandag 9 februari) dan Bas teruggevlogen omdat het niet zo goed ging met mijn oma. Ik heb natuurlijk ook 2 geweldige weken gehad in Europa/Nederland en het was vooral erg leuk om iedereen weer even face-to-face te zien en te voelen. Iedereen bedankt voor de goede zorgen en de fijne tijd die we gehad hebben!

Ik ben door mijn vader op zondag naar het CitizenM hotel op Schiphol gebracht. Hier heb ik ook nog van kamer moeten wisselen omdat mijn verwarming het niet deed, maar daarna heb ik toch nog redelijk kunnen slapen om de volgende dag rond een uur of 8 op te staan om uit te checken bij het hotel, mijn koffer in te checken op Schiphol en daarna heerlijk te ontbijten bij McDonalds. Je moet wel een beetje een stevig ontbijt hebben als je zolang gaat vliegen .

Ik heb verder een goede reis terug gehad met op het eerste stuk een lege middenstoel, dus lekker de beentjes kunnen strekken en op zich goed kunnen liggen. Helaas heb ik toen niet kunnen slapen omdat ze bij Singapore Airlines ineens besloten 5 uur voor de landing het ontbijt te gaan serveren! Lag ik net lekker, oogjes dicht, beetje te dommelen, gaat ineens al het licht aan! Normaal serveren ze het ontbijt 2-3 uur voor het landen maar schijnbaar vanwege de verwachte turbulentie (die uitbleef trouwens) gingen ze nu eerder alle reizigers van eten voorzien. Het eten was wederom goed, alleen daarom al raad ik iedereen aan om met Singapore te vliegen, maar van slapen kwam daarna natuurlijk ook niets meer.

In Singapore aangekomen bleek in in Terminal 2 te zijn geland (gate E4 ofzo) en naar Terminal 3 (gate A16) te moeten voor mijn volgende vlucht, zie hieronder.

Nu had ik 60 minuten vanaf de landing van het ene vliegtuig tot aan vertrek van het volgende vliegtuig, dus dat werd wat krapjes. Bas had dezelfde overstaptijd een week eerder, maar die bleek te vertrekken vanaf de gate naast die van de aankomst, dus in dezelfde Terminal. Ik moest echter helemaal naar de andere kant van het vliegveld in minder dan 60 minuten! Hier het verslag: 6.00 uur: vliegtuig landt, 6.10 uur: ik ben uit het vliegtuig, 6.15 uur: ik zit in de light train naar de andere terminal, 6.30 uur: ik ben in de juiste terminal (en dan heb ik al ruim 5 minuten gelopen vanaf de light train), 6.40 uur: ik kom bij de juiste gate aan en ga door de douane, 6.45 uur: ik kan het vliegtuig weer in, 7.00 uur: het vliegtuig vertrekt weer. En dan heb ik in de tussentijd ook nog met Bas ge-smst over mijn landing en mijn vlucht… Mijn voetjes hebben welgeteld 30 minuten op onze aardkloot gestaan, dus ik werd aan het einde van de tweede vlucht een beetje reisziek. Niets ernstigs, gewoon de laatste maaltijd overgeslagen en geprobeerd rustig te blijven, dan gaat het meestal goed, en nu dus gelukkig ook. Helaas op deze tweede vlucht ook niet kunnen slapen, het is dan ook een vlucht die overdag gaat, dus de lichten gaan ook niet uit en de mensen blijven gewoon praten en rondlopen. Maakt niet uit, nog een filmpje gekeken en mijn boek uitgelezen.

In Sydney aangekomen nog eventjes geduimd bij de douane in verband met mijn visum. Ik heb namelijk een hele week nodig gehad om mijn visum overgezet te krijgen van mijn oude, vermiste paspoort naar mijn nieuwe noodpaspoort. Dat bleek gelukkig allemaal goed te zijn gegaan, dus geen problemen verder. Jammer genoeg geen mannetjes bij de bagageband om me meteen door de douane te loodsen dus netjes in de rij gestaan. Gelukkig hoefde mijn koffer niet door de Xray en mocht ik alsnog van de aardige douane meneer meteen door naar de uitgang (toch handig zo’n 457-visum) waar Bas op mij stond te wachten. Naar huis gereden, pizza besteld en gegeten en na een glaasje wijn heerlijk gaan slapen.

De volgende dag de was gedaan en alle andere zooi opgeruimd en weer een beetje geprobeerd in het juiste tijdritme te komen. De katjes natuurlijk veel geaaid, die waren ook blij dat ik weer thuis was. Woensdagavond om 21.00 uur was ik helemaal kapot dus weer lekker gaan slapen. Op donderdag heb ik de rest van mijn spullen weggelegd, waaronder mijn noodpaspoort in mijn la gelegd. En nu komt het: mijn oude (dus vermiste) paspoort lag toen ineens in mijn la bovenop alle spullen!!! DAT KAN NIET!!!

Zowel Bas en ik hebben deze lade meer dan 2 keer helemaal leeg geruimd en nog veel vaker doorzocht en er lag echt geen paspoort in voordat we vertrokken. Iemand heeft dus mijn paspoort teruggelegd in de tussentijd dat wij in Europa waren. We hebben natuurlijk meteen aan Judith gevraagd of zij hem toch misschien in haar bagage teruggevonden had en teruggelegd (zij heeft hier nog geslapen 26-27 januari), maar zij had hem niet en heeft hem niet teruggelegd, dus dat laat nog maar een handje vol mensen over, waaronder onze Kitty Sitter. Nu willen we niemand zomaar beschuldigen, maar het is op zijn minst zeer merkwaardig te noemen. Waarom heeft iemand mijn paspoort meegenomen en daarna ook weer teruggelegd??? Als iemand een idee heeft, horen we het graag.

Nu moet je om het gebouw in te komen met een kaart langs een apparaat om de deur te openen en deze actie moet in de lift nogmaals herhaald worden om naar onze verdieping te gaan en dat wordt allemaal geregistreerd. Gisteren heb ik met de building manager Marie gekeken of we iets in de loggegevens konden vinden dat afweek van het normale. We hebben wel ontdekt dat onze Kitty Sitter niet de bedoelde tijd doorbrengt met onze katjes, dus ik ben op zijn minst boos, maar verder hebben we niets ongewoons kunnen vinden. We gaan in ieder geval nu wel het slot van de voordeur veranderen en ik wil een ander persoon van de Kitty Sitter om op onze katjes te passen de volgende keer, maar verder kunnen we niet zoveel doen.

Ik heb ook nog onze bank gebeld om te vragen of er misschien een credit card op mijn naam was aangevraagd ofzo, maar dat was gelukkig niet het geval. Het is geen prettig gevoel, dat kan ik je wel zeggen, zeker omdat we aan het einde van deze week weer naar Nederland vliegen voor een paar daagjes. Mijn oma is namelijk gisteren (‘s ochtends 16 februari in Nederland) alsnog overleden en maandag 23 februari is de crematie waar we bij willen en zullen zijn.

Zo meteen ga ik maar weer eens bellen met het consulaat om te vragen of mijn oude paspoort nog geldig is en of ik hiermee kan reizen of dat ik toch nog met mijn noodpaspoort heen en weer moet. Zucht, het is allemaal weer zo’n geregel allemaal. Mijn paspoort had eigenlijk beter gewoon weg kunnen blijven… maar ja, nu weten we in ieder geval dat er iets mis is, wat het dan ook is…

We houden jullie op de hoogte van het merkwaardige paspoortverhaal.

Posted in 2009
1 Comment Posted by Kim