Meestal is Kim degene die alle posts schrijft omdat zij er de meeste tijd voor heeft. Zo kunnen jullie lezen wat Kim zoal doet, wat de katjes bezig houdt en wat we samen doen. Meestal krijgen jullie iets minder informatie over wat ik eigenlijk doe. Vandaar dus dit “verhaal”.
Ik had al wat foto’s geplaatst een tijdje geleden van een project wat we hier gedaan hebben voor een magazijn met 55.000 pallets. Eigenlijk had ik helemaal niets te maken met dat project en was het een eenmalige bezigheid van mij.
Dus wat doe ik dan. Hmm, goede vraag. Ik doe van alles, zo ben ik afgelopen week naar Melbourne gevlogen op dinsdagmiddag samen met Marc, een collega van me. We hadden namelijk een “kleine” software aanpassing gedaan bij 1 van onze klanten daar zodat ze hun totale voorraad in de gaten kunnen houden. Dus, wat is mijn taak daarin en hoe gaat dat in zijn werk? Simpel. Deze klant heeft een vrij groot magazijn staan in Melbourne, dat staat er al een jaar of 7 en groeit een beetje uit zijn voegen. Dus hebben ze een gedeelte van de voorraad in andere magazijnen in de buurt ondergebracht. Deze magazijnen zijn echter niet zichtbaar in ons software systeem en dus moest er een aanpassing gemaakt worden zodat dit wel het geval was. Wat er voorheen gebeurde was dat de voorraad bijgehouden werd in Excel en dat er dus fouten gemaakt werden en pallets kwijtgeraakt zijn. Deze klant heeft namelijk goederen die bederfelijk zijn en dus is de houdbaarheidsdatum registratie en tracking hiervan heel belangrijk. Als niet alle voorraad zichtbaar is heb je dus kans om niet de oudste voorraad naar een klant te sturen en die zijn daar niet zo blij mee.
Mijn taak was om het proces te beschrijven wat plaats zou gaan vinden, dit te bespreken met de klant en hun goedkeuring daarvoor krijgen. De volgende stap is het plannen van de aanpassing, het bespreken van de benodigde resources (mensen) en de kosten op een rijtje zetten. Dit valt allemaal onder mijn verantwoordelijkheid. Normaal houdt het daarbij op en neemt de software afdeling of customer support het over, echter in dit geval heb ik ook de uitvoering onder mijn hoede genomen en als een soort van project manager gefungeerd. Zorgen dat alles op tijd uitgevoerd wordt, getest wordt en volgens de kwaliteitsrichtlijnen van Swisslog uitgevoerd wordt. Uiteraard ook binnen budget…
Dit was dus gereed voor de uiteindelijke testen met de klant afgelopen week en dus moest er naar Melbourne gevlogen worden om de testen uit te voeren. Dit viel toevallig ook nog samen met een vergadering die gepland stond bij deze klant met de rest van mijn team, dus nog een tweetal andere consultants en onze directeur. Nu kom ik niet zo heel vaak in Melbourne en is het maar goed dat we een TomTom hebben. Om het extra spannend te maken had Marc, mijn collega dus, ook een navigatie systeem meegebracht om eens te vergelijken of ze beiden even goed waren. Hierbij dus een foto, links de navigatie van Marc (een Navman), rechts de onze.
De andere foto is van een oldtimer die voor ons reed. Let vooral op de nummerplaat, daar staat “OLGIRL” oftewel “oude meid”. Hier kan je namelijk zelf de tekst op je nummerplaat bepalen, tot maximaal 6 karakters en dus kan je zelf verzinnen wat je als nummerplaat wil hebben.
Dus, welk navigatiesysteem is beter… De meningen waren nogal verdeeld. Beide navigatiesystemen hebben goede en slechte punten, zo leest de Navman de straatnamen hardop, bij de TomTom moet je dat van het scherm aflezen. Adressen opzoeken in de Navman gaat heel makkelijk, terwijl je bij de TomTom altijd eerst de stad moet ingeven, dan de buurt, dan de straat, etc. De TomTom is echter beter met navigeren en vooral met het bepalen van de ETA (Estimated Time of Arrival) oftewel de verwachte aankomsttijd. De Navman gaat er vanuit dat je 150 km / uur rijdt… We hebben dus ook een paar keer bij een verkeerslicht gestaan waarbij de Navman zei:”Linksaf slaan” en de TomTom:”Rechtsaf slaan”. Om het nog ingewikkelder te maken had Andrew, onze directeur ook nog een TomTom meegenomen die ons naar een tweede klant moest leiden omdat in zijn TomTom als enige het adres stond. Leuk, 3 navigatiesystemen die allemaal wat anders zeggen.
We hebben het allemaal gered en natuurlijk is dit niet het doel van mijn werk maar je moet ook een beetje lol kunnen hebben in je werk op een andere manier.
Volgens mij begon ik met schrijven wat ik doe. De testen zijn uiteindelijk goed verlopen en ook de vergadering bij deze klant was zeer succesvol. We hebben weer een berg werk te verzetten en dan moeten we weer terug om alles te presenteren. Hopelijk heeft dat weer tot gevolg dat we nog wat extra aanpassingen kunnen gaan uitvoeren bij die klant. Dus wat doe ik nog meer.
De meeste mensen zeiden vroeger dat ik toch maar een leuk beroep had toen ik de hele wereld rond moest. En waarom zei iedereen dat, ik vloog (of reed) overal naar toe, ik sliep in hotels, lekker eten en allemaal op kosten van de zaak. Leuk, denken de meeste mensen dan. Meestal slaap je echter in een hotel vlak bij het vliegveld of in een of ander godvergeten oord waar niets te beleven valt en überhaupt al geen fatsoenlijke maaltijd of bier te verkrijgen is. Voor de meeste mensen is in een hotel slapen iets “exotisch” omdat het voor de meeste mensen alleen maar voorkomt als ze op vakantie gaan. Als je het voor je dagelijks werk doet, gaat de lol er vrij snel vanaf. Meestal zit je alleen, ver weg van huis in een hotelkamertje aan een drukke weg zodat je slecht slaapt, waarna je ’s ochtends vroeg op mag staan om als ontbijt een Engels ontbijt naar binnen te werken, dat is namelijk wat de meeste hotels serveren. Leuk… Nu heb ik ook een leuk beroep hoor en hier in Australië hoef ik niet zoveel te reizen, echter zitten we nog steeds meestal in een hotel aan de snelweg of vlak bij een vliegveld, niet echt veel aan dus.
Melbourne was deze keer anders, we zaten namelijk in “The Como“. Dat is een 5-sterren hotel in South Yarra aan 1 van de leukere straten in Melbourne. Propvol met restaurants en barretjes en nightlife. Dus we hebben deze keer lekker genoten van de omgeving. Lekker uit eten geweest, biertje gedronken op het terras en zelfs nog lekker kunnen genieten van het enorme Spa-bad wat in mijn hotelkamer aanwezig was, ik heb heerlijk anderhalf uur met een boek en een biertje in bad gelegen.
Dat doe ik dus, gelukkig doe ik dat niet al te vaak want ik ben het liefst gewoon thuis bij Kim en de katjes zodat ik lekker kan genieten van mijn uitzicht in meerdere opzichten. Verder heb ik afgelopen vrijdag mijn Beest opgehaald. Deze had ik weggebracht om nieuwe vering te laten monteren, wat een verschil zeg. Het beest staat ineens 10 cm hoger op zijn wielen!!!! Het is nu echt een beest, foto’s volgen nog. De vering was snoeihard, alle hobbels en gaten kon ik voelen in mijn achterwerk. Nu worden alle oneffenheden grondig weggewerkt en kunnen we weer comfortabel rijden.
Dat was het eigenlijk wel een beetje. Nu weten jullie ongeveer wat ik doe. Binnenkort meer!!!
Add A Comment