Eigenlijk hebben we niet zoveel te melden, maar dat is meestal als het allemaal goed gaat, nietwaar? Als alles tegen zit heb je tenminste, echt op z’n Nederlands, iets te klagen en dus iets om over te schrijven. Afgelopen week zat er eigenlijk niets tegen, dus hebben we niet echt iets om over te schrijven. Dus ik kan net zo goed hier ophouden …

Maar ja, dat is ook weer niet leuk. Dan denken jullie dat het hier alleen maar kommer en kwel is, terwijl dat natuurlijk niet zo is. Net zoals in Nederland hebben we goede en slechte tijden (alleen hier heet de serie Home and Away), dus is het nu eens tijd voor een stukje over de goede tijden.

Het eerste goede nieuws is dat onze aanvraag voor het huurappartement (zie de foto’s in de vorige blog, vooral de panoramafoto 180 graden uitzicht voor de snelle lezers, die heb ik later toegevoegd) afgelopen woensdag is goedgekeurd. Dit is in principe een formaliteit aangezien we aan alle ‘eisen’ voldeden, maar het kan toch vervelend worden als het iets niet klopt of als iemand denkt ‘die mag ik niet’. Dan kan het dus zijn dat je aanvraag niet wordt goedgekeurd. Bij ons is gelukkig alles goed gegaan, hebben we de ‘holding fee’ (= 1 week huur) overgemaakt en gaan we 4 augustus het contract tekenen. Dan krijgen we ook de sleutels en kan ik dus beginnen met verhuizen.

We kunnen bijna niet wachten. We willen hier nu ook gewoon weg. Ik ben al begonnen met het inpakken van al onze zooi op de studeerkamer en vandaag ga ik verder met de grotere dingen en de losse spullen op de logeerkamer en pak ik misschien ook al wat boeken uit de woonkamer in. Sox en Max doen ook hun best om mee te helpen:

Ik weet dat het wat vroeg is, maar het is niet dat ik wat anders te doen heb gehad. Ik moet nog wel de bedrijven nabellen die ik mijn CV heb gestuurd, maar de afgelopen 2 weken was het hier schoolvakantie, en niet te vergeten World Youth Day, en dan kun je beter maar niet bellen. De kans dat je dan de goede persoon te pakken krijgt is vergelijkbaar met de zomervakantie in Nederland, hopeloos dus. Het staat voor deze week op de agenda.

Het tweede goede nieuws is dat al onze auto’s weer rijden. Jaja, ook mijn Saabje doet het weer prima, moet alleen nog een keertje terug voor de Traction Control, maar dat is niet van invloed op het rijgedrag of de veiligheid van de auto. We zijn dus afgelopen zaterdag met mijn Beauty naar de Bunnings (de Aussie Gamma) gereden om een steekkarretje te halen met het oog op de verhuizing. Ik ga namelijk proberen alle dozen en wat kleine meubels in 1 week te verhuizen met onze eigen auto’s (keuze uit Volvo of Beast) zodat we alleen de grote dingen nog moeten verhuizen op zaterdag 8 augustus. Nu is zo’n cabrio geweldig als het mooi weer is, alleen iets minder praktisch als je iets achterin mee moet nemen dat hoger (en dus breder) blijkt te zijn dan je auto: dan past het niet .

Althans, het paste uiteindelijk wel. Oplossing: kap open, steekkarretje achter de voorstoel op de grond en met het andere einde op de hoofdsteun van de achterbank en dan de gordel erom heen. Helaas hebben we geen foto gemaakt, maar ik denk wel dat jullie je een voorstelling kunnen maken van deze enigszins komische situatie. De kap kon toen niet meer dicht, maar dat was eigenlijk ook niet de bedoeling. Het was een heerlijke 20°C en de zon scheen volop, dus DE gelegenheid voor Bas om te genieten van (mee)rijden in de cabrio. Dus met het steekkarretje in klapperend plastic op de achterbank naar onze favoriete Italiaan gereden voor een heerlijk kopje koffie.

Hierna hebben we thuis luxe gedineerd met tomatensoep en tosti’s ( ) om heerlijk op de bank als PSP-end te wachten totdat het 21.00 uur zou zijn. Jaja, er volgt weer een filmrecensie! We zijn namelijk dit keer met de geweldige $8-per-kaartje-aanbieding naar ‘Hancock’ geweest. Ik had al wat recensies in de krant gelezen en die waren wat negatief. Zo kreeg de film een 6 uit 10 beoordeling vooral omdat het weer een superheldenverhaal is en de recensent blijkbaar geen fan is van Will Smith. Wij vonden hem echter geweldig!!! Echt een aanrader, zeker als je de humor in bijvoorbeeld Man in Black kunt waarderen. Het is namelijk niet een typische heldenfilm en heeft een leuke en onverwachte twist tegen het einde van de film. Heerlijk om na te kijken, niet te ingewikkeld en goede acteurs. Voor het hele verhaal en de acteurs (niet lezen dus als je hem nog wilt gaan zien!): wikipedia. Voor de trailer en meer info: officiële site. En voor als je zelf de held wil zijn: spelletjes.

Na deze heerlijk relaxte zaterdag hadden we een nog relaxtere zondag: geen afspraken, geen mooi weer (bewolkt), 3 spelletjes Catan (Bas heeft weer eens alles gewonnen), nog wat gamen op de PSP’s en ‘s avonds CSI: Maimi en CSI: New York op TV gekeken. Bas heeft ‘s middags nog wel even een klein uurtje op de motor van Martin gereden en ons zeer luxe en vroege diner (15.00 uur) bestond dit keer uit diepvriespizza (moest op i.v.m. verhuizing) met chips als toetje rond 21.00 uur. Nu moeten jullie niet gaan denken dat we altijd zo slecht eten, maar dit weekend hadden we echt geen zin om uitgebreid te gaan koken.

Dat Bas op de motor van Martin heeft gereden zal ik ook even uitleggen. Martin en Lindsey zitten op dit moment bij familie in Engeland. Omdat zij gaan verhuizen naar Brisbane (zie eerdere blog) hebben zij, voordat ze naar de UK vertrokken, al hun meubels in de opslag gedaan zodat hun appartement zo snel mogelijk aan iemand anders verhuurd kan worden en zij dus geen huur meer hoeven te betalen. Vandaar dat Martin’s motor bij ons in de garage staat. Om te voorkomen dat de motor niet meer start als Martin hem komt ophalen, rijdt Bas er dus af en toe een rondje mee op Martin’s verzoek. Martin heeft de motor namelijk niet zo lang gelegen gekocht en wil hem meenemen naar Brisbane. Als ze terugkomen uit de UK gaan ze eerst op zoek naar een appartement in Brisbane en als ze daar alles geregeld hebben, komt Martin naar Sydney gevlogen en gaat dan met de motor terug naar Brisbane. Een mooie roadtrip dus. Totdat het zover is, hebben wij dus 2 motoren in de garage staan. Het is dus maar goed dat ook bij ons nieuwe appartement een dubbele garage zit!

Dat was het wel weer zo’n beetje. Bas vliegt vanavond naar Auckland en komt dan morgenmiddag/avond weer terug, dus ik heb, samen met de katjes natuurlijk, het rijk alleen. Ook wel eens lekker.

Ook willen we vanaf deze plek Joost feliciteren met het wederom uitlopen van de Nijmeegse Vierdaagse! Het is toch ieder jaar weer een hele prestatie, zeker omdat Joost nooit traint voor deze slopende wandeltocht van 200km in 4 dagen. Ook moest hij het dit jaar zonder onze goede zorgen doen en konden we alleen maar morele ondersteuning op afstand via de sms bieden, maar zo te zien is dat gelukkig geen onoverkoombare belemmering geweest. Joost, nogmaals, GEFELICITEERD!

Als afsluiting nog wat foto’s van onze katjes die het, zoals jullie kunnen zien, ook erg naar hun zin hebben:

Posted in 2008
1 Comment Posted by Kim