Terwijl ik aan dit stukje begin, kruipt Sox bij me op schoot om al kopjes-gevend aan te geven hoe fijn ze het vindt dat ik thuis ben en dat ze op schoot kan gaan liggen, wat een leven! Max ligt in de slaapkamer op ons dekbed heerlijk te slapen en heeft het dus ook goed naar zijn zin. Het leven gaat inderdaad gewoon door …
Verder kan ik jullie vertellen dat Bas uiteindelijk van de RTA gelijk heeft gekregen en gisteren (donderdag) alsnog zijn theorie-examen voor het motorrijbewijs heeft gedaan en ook, zonder ook maar 1 fout te maken, is geslaagd. Ik moet eerlijk zeggen, ik had niet anders verwacht, niet van de RTA en natuurlijk ook niet van Bas. Nu kunnen we morgen (zaterdag) motoren gaan kijken en ook proefrijden aangezien we nu beiden dat felbegeerde pasje (het is al lang geen papiertje meer 
) in ons bezit hebben. Dus, helmen, handschoenen en leren jassen in de auto en onze dag is weer gevuld. Ook komt er morgenavond bezoek bij ons eten: Airyn en haar dochter. Airyn is een collega van Bas die ook in Nederland is geweest en toen ook een avond bij ons is geweest. Ik had toen Boerenkool-met-worst gemaakt en ze vond het heerlijk. Ik moet straks nog even gaan bedenken wat ik morgen ga maken, maar dat zal wel goedkomen.
Voor zondag hebben we nog niets gepland staan. Het hangt ook erg van het weer af, zeker nu het winter aan het worden is en het na zonsondergang toch snel afkoelt. We zijn blij dat we een klein kacheltje mee hebben genomen want het kan toch behoorlijk fris worden in de woonkamer, vooral omdat er geen dubbel glas, veel kieren en geen verwarming in het appartement zit. Dat overleven we ook wel weer.
Max is van het dekbed af gekomen en heeft inmiddels de plek van Sox op mijn schoot ingenomen, luid spinnend en trappelend, wat hebben onze katten het toch slecht!
Zoals jullie weten heeft Bas een nieuwe camera gekocht, maar omdat hij zo enthousiast is hierover, hebben we er voor mij ook maar 1 gekocht. Ik heb eergisteren en gisteren dan ook wat foto’s gemaakt van de flora en fauna hier in de omgeving:
Zelf vind ik ze wel goed gelukt, maar ik hoor graag jullie reacties. Ook heb ik een filmpje gemaakt van een enorme onweersbui. Ik was lopend boodschappen gaan doen in de buurt en toen ik naar buiten kwam was een deel van de lucht behoorlijk donker (zie foto’s). Nu is het niet erg ver lopen, maar als zo’n bui eenmaal losbarst ben je ook binnen enkele minuten helemaal doorweekt. Ik was gelukkig op tijd thuis en heb dus een stukje onweersbui voor jullie opgenomen. Nu moeten jullie niet denken dat de camera zo’n ruisend geluid maakt, dat is dus het gekletter van de regen op ons terras!
Verder hebben we eigenlijk voor nu niet zo heel veel nieuws. Het leven gaat ook hier gewoon door, zoals de titel al aangeeft, wat er voor Bas op neerkomt dat hij iedere dag naar zijn werk gaat en voor mij betekent dat ik de meeste ochtenden met Bas opsta, koffie voor hem maak die hij in de auto meeneemt, we samen ontbijten en ik daarna weer terug in bed kruip (nu kan het nog) of rustig met enkele kopjes koffie aan de dag begin. Ik neem verder het huishouden, de booschappen en het koken voor mijn rekening. Natuurlijk aai ik overdag ook regelmatig de katjes, maar dat doet Bas ’s avonds ook, dus wat dat betreft komen die niets tekort.
De overdracht van ons huis staat voor 2 juni a.s. om 10.00 uur gepland. Hierna zijn we dus officieel ge�migreerd omdat we dan geen woonplaats meer in Nederland hebben. Nu moet alleen mijn auto nog verkopen (als iemand iemand weet die geinterresseerd is in een lichtblauwe/zilveren Peugeot 306 Break automaat uit 2001 horen we dat graag) en dan hebben we alleen nog een Nederlandse bankrekening en creditkaart en, natuurlijk, ons Nederlandse paspoort.
Tot slot wil ik hierbij dan ook onze ouders, maar vooral mijn vader, hartelijk bedanken voor het waarnemen van al onze zaken tot nu toe. Zo wordt mijn vader onder andere wekelijks gebombadeerd met brieven die eigenlijk voor ons bedoeld zijn, die hij dan netjes scant en aan ons emailt, om daarna ook nog eens actie te ondernemen als dat nodig is. Ook zal hij namens ons de akte van overdracht van ons huis tekenen, hetgeen wij enorm waarderen, zeker gezien het feit dat mijn ouders hiervoor hun vakantie met een week hebben verzet. Af en toe denk ik wel eens dat hij door onze verhuizing eigenlijk een part-time baan erbij heeft gekregen; secretaris van Bas & Kim. Dus (nogmaals) hartelijk bedankt!
Rest mij niets anders meer dan jullie allemaal te bedanken voor jullie steun en het lezen van onze verhalen en jullie vanuit een reeds schemerig Sydney een heel goed weekend te wensen!