De dagelijkse gang van zaken voor mij. Van verschillende mensen heb ik al de vraag gekregen hoe het nu bevalt, werken in Australië. Vandaar even dit kort berichtje om uit te leggen wat ik nu eigenlijk doe, waar ik werk en uiteraard hoe mijn dag er uit ziet.

Het begint natuurlijk ‘s ochtends met de normale gang van zaken, opstaan, douchen, scheren, ontbijten en tanden poetsen. Ontbijt is hier al een beetje anders dan in Nederland omdat we hier begonnen zijn met cornflakes te eten als ontbijt. Ik mag gelukkig nog iedere dag in mijn spijkerbroek naar mijn werk, ik hoef nog geen pak aan, al hangt er wel standaard een pak op kantoor, je weet maar nooit of er nog een last minute vergadering met een klant tussendoor komt.

De eerste uitdaging van de dag begint zodra ik de deur achter me dicht trek, allereerst moet ik de auto uit de garage rijden, de garagedeur sluiten en eerst blijven wachten tot de deur helemaal dicht gegaan is, anders gaat het alarm af, dat hebben we in de eerste week al een keer gedaan, daar maak je geen vrienden mee in het gebouw… Dan begint het, vanaf ons appartement naar mijn kantoor is maar 14 kilometer. Echter, het zijn 14 stadskilometers en met de hoeveelheid verkeerslichten in Sydney en uiteraard het feit dat ik de Parramatta rivier over moet steken, zou het volgens de routeplanner 31 minuten moeten duren, zonder files. Als je de kaart bekijkt zie je al dat ik eerst naar het zuidwesten moet rijden voordat ik richting het noorden (mijn kantoor) kan rijden.

Vooral het stukje Concord Road staat ‘s ochtends helemaal vast omdat het 1 van de oversteekpunten van de rivier is. De eerste 10 kilometer zijn de ergste, dat is bijna helemaal concord road.

Ik vermaak me altijd maar met wat muziek en het spotten van foute, Australische auto’s, waar er hier vrij veel van rondrijden in de meest afschuwelijke kleuren (zie foto, je hebt ze ook in gifgroen!!).

Daarnaast heb ik gelukkig wel een mooi uitzicht als ik de rivier oversteek.

Meestal lukt het me om het hele stuk af te leggen in 40-45 minuten, dit vanwege een aantal binnendoorweggetjes die ik gevonden heb waardoor ik zo weinig mogelijk op Concord Road hoef te zijn.

De volgende uitdaging komt zodra ik bij kantoor aangekomen ben. Het kantoor heeft een parkeergarage maar dat kost $130,- per maand als je daar een plekje wil hebben. Dit terwijl je in de omgeving gratis kan parkeren. Afhankelijk van de aankomsttijd, de dag van de week en de drukte kan ik voor kantoor parkeren (1x gelukt in de afgelopen 2 maanden) of moet ik een stuk verderop parkeren en 5 minuten lopen (alle andere keren in de afgelopen 2 maanden).

Nu is lopen niet zo heel erg maar het was de afgelopen paar maanden niet altijd even goed weer dus ik ben al een paar keer natgeregend. Gelukkig zijn we wat regen gewend.

Wat doe ik dan de hele dag. Officieel heet mijn functie Senior Process Analyst voor de Sales & Consulting afdeling. Dat is een hele mond vol en betekent dat ik verkoop ondersteuning moet bieden bij potentiele klanten, studies moet begeleiden bij nieuwe klanten, uitbreidingen moet voorbereiden en specificeren bij bestaande klanten, nieuwe projecten moet begeleiden tijdens de uitvoering en bestaande projectteams moet ondersteunen na de implementatie om veranderingen of verbeteringen door te voeren. In de praktijk betekent het veel vergaderen, veel documentatie doorspitten, veel documentatie schrijven en in de toekomst zal ik ook wat vaker van huis weg zijn. Niet zo vaak als voorheen bij Swisslog en sowieso wat minder lang iedere keer zodat ik ook wat vaker bij Kim en de katjes kan zijn.

De terugreis vanaf kantoor verloopt altijd een stuk voorspoediger omdat de drukte dan wat meer gespreid is. Dat kost me ongeveer 35-40 minuten. Ook dan is het altijd weer zaak om zoveel mogelijk foute auto’s te spotten. Onze Volvo is wat dat betreft wel een beetje een grijze muis (bijna letterlijk). De foto hieronder laat bijvoorbeeld een Holden Commodore SS zien met een 6 liter V8!!!

Het grootste plezier aan de dag is natuurlijk thuis komen bij Kim en de katjes. Eerst natuurlijk de auto weer in de garage zetten, wachten tot de garagedeur helemaal gesloten is om het alarm niet af te laten gaan… Dan de laatste uitdaging, binnen zien te geraken zonder dat er een kat ontsnapt. Ons appartement heeft namelijk geen hal die je af kan sluiten, de hal vanuit de woonkamer komt rechtstreeks uit bij de voordeur van ons appartement. Gelukkig komt de voordeur van ons appartement uit in een afgesloten hal, dus ze kunnen nergens naar toe,mochten ze ontsnappen. Tot nu toe is het nog gelukt, ook vanwege het feit dat de katten nog niet doorhebben dat ik voorbij kom rijden met de auto en dus niet zitten te wachten voor de deur als ik de deur open doe.

Uiteindelijk kunnen we dan lekker beginnen met koken en samen eten, terwijl we natuurlijk Sox uit ons eten moeten zien te duwen want haar nieuwsgierigheid is ze nog niet verloren.

Zo, nu weten jullie een beetje wat ik de hele dag doe, uiteraard zal ik nog vaker wat verhalen schrijven over mijn dagelijks werk.

Posted in 2008
1 Comment Posted by Bas