Zoals iedereen ondertussen wel gelezen zal hebben, hebben wij een ontzettende hekel gekregen aan Toyota’s en in het bijzonder de Corolla en onze huidige variant, de Camry. Na onze geweldige C5 in Nederland waren wij natuurlijk wel verwend maar als je dan hier iedere dag opnieuw in een soort van kart moet stappen om heen en weer naar je werk te rijden, vergaat de zin in autorijden je vrij snel. Dit alles is vanaf heden voorbij, we hebben zojuist onze Volvo opgehaald, of zoals ze hier zeggen een Vo’vo (ook een merknaam voor bisquitjes). Wat een verschil zeg, na onze lichamen drie weken blootgesteld te hebben aan de stuiterdrift van een Japanner, eindelijk weer comfort. De keuring was goed verlopen, ze hadden een aantal zaken gevonden (uiteraard) waarvan er eentje Major was (zeer belangrijk) en een paar Minor (minder belangrijk).

De Minor puntjes:

• Beschadigde velgen door contact met de stoeprand (ja, waar zo’n keuring al niet goed voor is)
• Lak bijgewerkt op een paar plekjes (wij hebben ze nog steeds niet gevonden)
• Krakende deurscharnier van de bestuurderdeur (dit vond de verkoper mateloos irritant dus wel Major, dit is dus ook vervangen, gratis)

Het Major puntje:

• Het knopje van de centrale deurvergrendeling aan de binnenkant van de bestuurdersdeur deed het soms wel en soms niet en tijdens de keuring natuurlijk niet (heel Major punt natuurlijk)

Oftwel, onze Vo’vo is in prima staat, de hele unit van de bestuurdersdeur is vervangen voor een nieuw exemplaar. Dit betekent dus dat we een compleet nieuwe unit hebben, niet alleen voor de centrale vergrendeling maar ook voor de electrische ramen, voor en achter en de vergrendeling daar van…. Rare jongens, die Australiers.

We hebben de Camry ook meteen maar geparkeerd bij de Hertz voor de deur (Kim reed in de Camry), na eerst heerlijk relaxed in de Vo’vo terug gereden te hebben, lekker genietend van het zonnedak en de roffel van de vijf cilinder motor in het vooronder. Nu nog zorgen dat Kim niet teveel gas geeft!!!! 193 PK en geen traction control is misschien een beetje teveel van het goede, gelukkig wel met een hele hoop veiligheidsvoorzieningen om ons heen.

Verder hadden we deze week, zoals Kim al schreef, het concert van The Police. Ik was 1 van de 10.000 fans. Na eerst een paar uur kou te kleumen (Kim dan) trad dan eindelijk mijn favoriete band op. De allereerste keer dat ik ze zag spelen en dan ook nog in Sydney! Beetje vreemd idee, ook een vreemd concert maar dat hadden jullie al in Kim’s verhaal gelezen. Ook mijn favoriete nummer kwam gelukkig aan bod, als laatste!! Voor wie geinteresseerd is en enige kennis van het repertoire van The Police heeft, mijn favoriet is “Every breath you take”. Wat mij betreft meer dan de moeite waard en zeker de prijs die we ervoor betaald hebben. We moeten wel een beetje genieten van het leven hier natuurlijk.

Morgen is het hier Australia Day, wat voor ons betekent dat we een lang weekend hebben. Ze hebben hier namelijk het Belgische systeem van feestdagen, als een feestdag in het weekend valt, krijg je dag na dat weekend vrij Ook hebben we morgen nog 2 viewings, dit keer van 2 huizen waar het houden van huisdieren “onderhandelbaar” is. We zijn benieuwd wat dat nu weer inhoudt, het is in ieder geval beter dan meteen te horen te krijgen: “no pets allowed!!!!”

Binnenkort meer, nu eerst nog wat wijn, daarna lekker slapen (onze airco is weer gerepareerd met een onderdeel uit onze airco uit onze studeerkamer, rare jongens die Australiers) en dan lang weekend.

Posted in 2008
2 Comments Posted by Bas