Bas & Kim down under Living in Sydney, Australia

Jullie hebben wat tijd gehad om het verslag van het eerste deel van ons bezoek te lezen, tijd voor het volgende deel.

We sloten het vorige verhaal af met de eerste bezoekjes aan een aantal vrienden in Tilburg en Breda. De volgende dag was het tijd voor het eerste feestje, dat voor het 40 jarig huwelijk van mijn ouders. Nadat ‘s ochtends de koffiemachine en de bekertjes bezorgd werden door Marjan en haar vader Peter was het tijd om nog wat dingen klaar te zetten voordat het feest zou beginnen om 12 uur. De dag ervoor waren al twee grote koelkisten bezorgd en volgepropt met allerlei soorten frisdrank, bier en wijn. Gelukkig waren twee buurvrouwen zo vriendelijk om de hele middag mee te helpen met de bediening.

Het feestje zelf was onderverdeeld in drankjes en hapjes ‘s middags en een diner s’ avonds voor genodigden. Ook Kim’s ouders waren uitgenodigd en zijn vanuit Almelo komen rijden om er bij te zijn. Daarnaast was er veel familie, vrienden en oude bekenden die ik al bijna 20 jaar niet meer gezien had. Veel bijgekletst met iedereen en voor we het wisten stonden de broers en zussen van mijn moeder klaar voor een lied, typisch Brabants, ik zou teleurgesteld zijn als er niets gedaan zou zijn. Al vrij snel daarna was het tijd om van een aantal mensen afscheid te nemen en om ons klaar te maken voor het diner.

Nog snel even wat voorbereidingen gemaakt voor onze eigen voordracht en toen was het tijd om naar Vessem te rijden om bij De Gouden Leeuw te gaan eten. Na een vrij lange wachttijd was het dan eindelijk tijd voor het diner rond een uur of half negen. Na het voorgerecht en hoofdgerecht zijn Krijn en ik begonnen met ons “stukje”. We hadden wat dingetjes voorbereid op basis van mijn moeders voorraad eten en drinken die ze altijd in huis heeft. Na, gelukkig, positieve reacties en een dikke knuffel was het tijd om ons cadeautje te overhandigen. Ze krijgen van ons vieren (Krijn, Marjan, Kim en ik) een nieuwe brievenbus voor hun huis want dat houten barrel wat er nu staat past echt niet meer bij hun moderne huis.

Na ons stukje was het ook tijd voor Kim’s ouders om terug te rijden naar Almelo. Ons wachtte nog een kaasplankje als dessert en daarna was het ook voor de rest tijd om te vertrekken. We werden nog even vriendelijk verzocht taxi te spelen voor ome Ad, ome Jan en tante Gerry die allemaal bij mijn ouders afgezet moesten worden. Na een korte omweg langs het nieuwe huis van ome Jan en tante Gerrie hebben we iedereen afgezet. Ome Ad kon lopend naar huis, ome Jan en tante Gerrie moesten nog met de fiets terug. Wij konden gelukkig naar bed. De volgende dag was het namelijk tijd voor het tweede deel van het feest, deze keer voor alle buren.

De buren kenden wij ook niet, dus daar hebben we de hele middag mee zitten praten. Nieuwe mensen ontmoet, mensen leren kennen die ik nog van gezicht ken uit de tijd dat mijn opa en oma nog in het huis woonden. Ook die middag was heel gezellig en werd afgesloten met schotels vol met huzaren- en vleessalade. Nadat iedereen vertrokken was hebben mijn vader en ik nog een paar uur zitten praten over van alles en nog wat, nog bedankt daarvoor pa. Kim was al naar bed gegaan omdat ze ontzettend moe was en wat last had gekregen van een allergische reactie op waarschijnlijk ui in de salade.

Op maandag hadden we rust, ik had beloof om met Marjan naar het ziekenhuis te gaan voor haar echo. Dus om 9 uur stond ik in Veldhoven bij het ziekenhuis te wachten op Marjan. Om kwart over 9 had ze een afspraak en werd ze in een stoel gezet voor de echo. Mijn eerste keer en zo kreeg ik dus voor het eerst mijn nieuwe nichtjes/neefjes te zien. Ze weten nog steeds niet wat het wordt, willen dat ook niet weten dus ook wij niet. Was wel interessant om te zien, de foto’s werden uitgeprint voor het archief en een paar minuten later stonden we weer buiten. Marjan had nog een volgende afspraak dus zijn we nog even wat gaan drinken in het cafe van het ziekenhuis. Ik ben daarna weer terug gereden naar mijn ouders.

Na de lunch zijn Kim en ik nog even naar mijn ome Jan en tante Gerrie gereden om hun nieuwe huis te bewonderen. Hij is mijn peetoom en zij hebben het plan opgevat om een “boerderij spa” te beginnen gecombineerd met een Bed & Breakfast. Heel interessant en mooie plannen. Nu de vergunningen nog rond krijgen en dan gaan ze beginnen. Zij hebben een soort van woningruil gedaan met een boer waardoor zij dus nu een boerderij hebben en hij hun oude huis. Na een drankje, een rondleiding door het huis en de plannen zijn we weer terug gereden naar Hapert voor het avondeten.

Dat was meteen het laatste avondeten samen voordat wij de volgende dag door zouden rijden richting Nijmegen. Nog eenmaal met zijn allen samen eten. Op tijd naar bed gegaan en de volgende dag stonden we om een uur of negen alweer naast ons bed. Na een ontbijtje met mijn vader, was het wachten tot mijn moeder terug kwam uit een vergadering voor haar werk. De auto ingepakt, afscheid genomen en met de nodige traantjes was het voor ons tijd om op weg te gaan, wij hadden met Coen afgesproken in Venlo voor lunch.

Na een uurtje stonden we dan ook in Venlo, auto geparkeerd en op naar de grote markt. Gelukkig was Coen er ook vrij snel en konden we aan de lunch beginnen. Na een uurtje bijgepraat te hebben en onze eerste kroketten van de trip naar binnen gewerkt te hebben was het tijd om ook van Coen weer afscheid te nemen en voor ons om naar Nijmegen te rijden.

We hadden met Janneke en Ursula afgesproken, onze vrienden en tevens belastingadviseurs om even een kop koffie te komen drinken. Die twee zijn altijd druk bezig dus wij waren verbaasd toen het een tijdje duurde voordat de deur opengedaan werd, bleek dat we ze precies in hun middagdutje hadden gestoord… Afijn, even een blikje cola en bijpraten totdat  er een monteur op de stoep stond om de schotel antenne aan te sluiten.

Tijd voor ons om te vertrekken en nog even bij Lars en Aafke op bezoek te gaan. Na 4 rondjes Lankforst uiteindelijk toch het adres gevonden, heel fijn van die genummerde straten. Wij waren nog nooit bij hen geweest sinds ze hun huis gekocht hebben. Na de rondleiding door het vrij grote huis, 3 etages en 4 slaapkamers is best groot, nog even achter in de tuin gezeten totdat David thuis gebracht werd. Noah hadden we al gezien, die was computerspelletjes aan het slepen in de woonkamer. David liet zich niet zo heel veel zien, door de opwinding was het hem allemaal een beetje teveel geworden, mar de grote stok waar hij mee aan het slepen was werd af en toe door het poortje naar binnen geduwd zodat we toch wisten dat hij er was. Helaas hadden we niet zo heel veel tijd en was het na een uurtje of anderhalf ook daar tijd om weer te vertrekken en om in te gaan checken bij ons hotel.

We hadden voor die avond een hotelletje geboekt op de Waalkade zodat we lopend naar Thijl Uylenspiegel konden om wat te gaan eten. Zo gezegd zo gedaan dus om een uur of zeven stonden we in een leeg restaurant. Nederland moest die avond om half negen de halve finale spelen tegen Uruguay dus er was niemand die uit eten ging. Er zat nog 1 stel wat na een kwartier vertrok en wij dus. Gelukkig konden we nog wel eten krijgen maar om 8 uur ging de tent dicht om daarna voetballen te kijken. Wij waren gelukkig net voor die tijd klaar met eten. Lekker eten!!! Met een flesje wijn erbij was het prima vertoeven. Na het eten vond Luc, onze vaste ober, het gelukkig niet erg dat we hem vergezelden voor de wedstrijd. Dus we hebben, samen met Luc en Nadia de serveerster, de wedstrijd bekeken. Er is de nodige wijn en Lemoncello doorheen gegaan, het was een hele gezellige avond. Daarna nog even naar de kroeg die ernaast lag en toen was het rond een uur of 1 tijd om naar bed te gaan. Gelukkig konden we de volgende dag uitslapen voordat we naar Kim’s ouders zouden rijden. Dat is voor de volgende editie.

Nog even een laatste nieuwtje voordat we dit verhaal afsluiten, wij gaan verhuizen. Jullie lezen het goed, wij gaan verhuizen. Ons contract loopt begin augustus af en de verhuurder heeft dus besloten om $30 extra per week te vragen voor ons appartement. Wij waren sowieso al van plan om kleiner te gaan wonen en we hebben dus nu een ander appartement gevonden in Breakfast Point, vlakbij waar we vroeger woonden. Omdat alles hier in Sydney vrij snel beschikbaar komt verhuizen we dus al volgend weekend, zondag staan de verhuizers op de stoep en wij zijn dit weekend al druk bezig geweest om van alles in te pakken. We houden jullie op de hoogte.